John Immink: Still going strong

John Immink: Still going strong

6 augustus 2021 11:00


John is een van de weinige mensen die ik nog nooit chagrijnig heb gezien. Altijd goed gemutst en in voor een babbeltje. Dat is is waarschijnlijk ook de reden dat je hem zijn 74 jaar niet aanziet. Fris en fruitig en net terug van de sportschool, beginnen we met koffie.
In een bijna twee uur durend gesprek vliegt het van het ene naar het andere onderwerp én naar de tijd die we samen in een veteranenelftal speelden.
Hieronder een weergave, met de voor u relevante détails.

C3AD8516-C139-49BA-B518-5CAA6B97038F.jpeg

John is al vele jaren getrouwd met Truus en er zijn drie dochters: Monique (51), Manon (45) en Chantal (44). Het grootste deel van zijn werkzame leven was hij in dient van de Gemeente Zutphen als projectleider in de Civiele Techniek (weg- en waterbouw).

Geboren is hij in Lochem aan de Zutphenseweg en recht tegenover bakker Ten Broeke, waar je het lekkerste brood van het Westelijk Halfrond koopt. Misschien heeft John daar die blozende wangen aan over gehouden.

Hij begon op zijn achtste te voetballen bij Sportclub Lochem. In de Welpen (nu heet dat de mini’s). Na het doorlopen van alle jeudteams debuteerde met 18 jaar in het eerste elftal. Zijn positie was middenvelder en doorgaans moest hij de spelbepaler van de tegenstander uitschakelen.

Hij maakte mee dat ze van de vierde naar de tweede klas gingen.

Door zijn werk in Zutphen werd hij het heen en weer rijden een beetje zat.

Hij voetbalde ook in het gemeentelijke team, waar onder meer Kees en Peter Samuels ook speelden. John weet het niet helemaal zeker meer of zij het waren die hem overhaalden naar Be Quick te komen, maar het heeft vast meegespeeld.

Met 31 jaar trad hij toe tot de eerste selectie, maar speelde slechts één keer mee.

Vervolgens verhuisde naar het tweede, dat reserve eerste klas speelde.

Door privé-omstandigheden kon hij toen een halfjaar niet voetballen.

Bij zijn terugkeer sloot hij zich aan bij het vierde, dat in dat seizoen ook kampioen werd. Ook was hij lang leider van dat team.

Later ging het richting de Veteranen. Hij noemt een paar namen van medespelers. Ruud de Vries, Henny Janssen, Hannie Jansi, Gerrit Klein Velthuis, Jos Sleijster, Martin Bouwman, Willy Melkert. Tsja, dat waren nog eens tijden.

Dan zijn vrijwillgerswerk. Tweede secretaris bij SC Lochem en actief bij de uitbreiding van de accommodatie.

Bij Be Quick trainde hij de lagere elftallen op woensdagavond. Deed werkzaamheden voor weekblad De Knoert en het Be Quick Nieuws. Hij is tevens al jaren de drijvende kracht achter het Be Quick Magazine (seizoensopeningblad).

In de jaren negentig zat hij in het bestuur als secetaris.

Bij ons 100-jarig jubileum in 2002 werd hij benoemd tot Lid van Verdienste en vorig jaar ontving hij het speldje voor het 40-jarig lidmaatschap.

Van allen die ik tot dusver interviewde is ook John de mening toegedaan dat er flink wat veranderd is ten opzichte van “vroeger”, maar zo zegt hij, dat zie je ook terug in de maatschappij.

De beslissing om van zondag naar zaterdag te gaan, acht hij verstandig.

Door alle sport op de televisie is er op zondag nog genoeg aanbod.

Na afloop slinger ik mij een weg door dit deel van de Zuidwijken op zoek naar een route richting Lochem. Ach, wat fijn zo’n GPS.

Bedankt John voor al dat werk dat je voor Be Quick deed en doet. En de gastvrijheid, natuurlijk.

Cees Seevinck.

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!