Op de laatste wedstrijddag moest de F4 voor een uitwedstrijd aantreden tegen de heren uit Warnsveld. Deze wedstrijd werd met veel vertrouwen tegemoet gezien, want de F4 wervelt flink de laatste tijd. Overwinningen op hooggeplaatste tegenstanders, goed en verzorgd voetbal en een grote dosis enthousiasme poetsen de 2e seizoenshelft aardig op. Het is voor de toeschouwers dan ook een genoegen om naar deze jongens en meisjes te kijken. En toeschouwers waren er deze avond, temeer omdat van beide teams een aantal jongens elkaar goed kende. Dat gaf een extra dimensie aan deze toch meestal al vaak beladen derby. Er naderde een stevige strijd, die ook onder de toeschouwers voelbaar was.
Be Quick begon het sterkst: Bas en Daan hielden het achter eenvoudig op orde en ze wisten zich natuurlijk gesterkt door Esmee die dit seizoen uitstekende keeperskwaliteiten heeft laten zien. Op het middenveld speelden Teun, Julian en Nina consequent goed in de zone, zodanig dat Warnsveld gewoon niet aan aanvallen toekwam. Voorin zorgden Tygo en Jamiro constant voor dreiging, door veel te kruisen en te zorgen dat ze steeds een aanspeelpunt waren. Zo hield Be Quick de linies goed bezet, waardoor een veldoverwicht werd gecreëerd. Bij balverlies zakten ze steeds goed in, hielden de linies kort, dus kregen de groenen geen poot aan de grond. Het is dan alleen wel zaak om het overwicht uit te drukken in doelpunten, volgens de oude voetbalwet. En dat wilde inde eerste helft nog niet zo vlotten. Echte kansen kwamen er ook niet. Jamiro en Tygo doken bij tijd en wijle op voor de Warnsveldse keeper, maar deze werd steeds bijgestaan door de ausputzer van Warnsveld, die elke bal wegpeerde alsof die in brand stond. Dat was slim van de tegenstander, Be Quick kreeg de bal er niet in.
De ranja bracht nieuw elan, dat nodig was omdat de motivatie wellicht wat was weggevloeid. Ietwat terughoudend werd de 2e helft aangevangen, want hoe moest Be Quick deze klus gaan klaren? Warnsveld kon Esmee een keer testen, maar die werd door het schot niet in verlegenheid gebracht. Gaandeweg pakten de jongens en meisjes de draad toch weer goed op en de aanval werd weer gezocht. En nu met meer succes. Eerst schoot Tygo net naast na een mooie actie, verolgens vond Nina via Julian Jamiro die na een botsing met een tegenstander op de keeper afkon en scoorde. De scheids had echter afgefloten omdat de speler van Warnsveld meer last had van de botsing dan Jamiro. Goal dus afgekeurd helaas. Maar of het nou wel of niet terecht was, Jamiro liet zich niet uit het veld slaan, liet zich ditmaal bedienen door Teun, ging opnieuw op de goal af en ditmaal was het onvervalst raak: 0-1. Een meer dan verdiende voorsprong. En dat deze nauwelijks meer in gevaar zou komen kwam weer door Bas en Daan, die heel eenvoudig overeind bleven achterin. Soms bouwden ze zelfs mee aan een aanvalsopzet, maar er werd niet meer gescoord en dus was de 3e overwinning op rij een feit.
Hiermee kwam een einde aan een heel leuk seizoen, waarin een nagenoeg nieuw F-team is opgestaan en heeft laten zien dat het kan voetballen. Gezien de ontwikkeling die deze spelers hebben doorgemaakt kan er nog heel veel plezier beleeft gaan worden. De afgelopen 2 overwinningen waren in meer of mindere mate dankzij de hulp van F-3 spelers, maar tegen Warnsveld stond het echte F4 binnen de lijnen en werd er even zo goed een knap resultaat behaald. Qua spelniveau, positioneel en overspelen, was dit misschien wel de beste wedstrijd van het seizoen. We zullen zien wat het brengt voor volgend jaar. Jongens en meisjes: een groot compliment!