Het begon allemaal wat gestresst vanochtend: een scheidsrechter die zomaar afzegt zonder vervanging te regelen, een aantal spelers die afgelopen week ziek waren, een paar vergeten schoenen en de regen op veld 2. Daarom was ik misschien niet de vrolijkste trainer, maar wel weer lekker druk vanochtend. Gelukkig was er al snel een speler van het eerste die zijn solo training inruilde voor het fluitje: Yavuz bedankt! Vervolgens bleek dat mijn gehele selectie zich wedstrijdfit voelde en dat zowaar de eerste echte lente dag zich meldde bij Be Quick.
De wedstrijd verliep hetzelfde als mijn dag. Een enorme ongecontroleerde stresspartij tegen de ploeg die voor de winterstop met 3-1 van ons won en ons met drie geblesseerde spelers achter liet. Ik zag het niet meer zo rooskleurig in. Nota bene nadat we vorige week zo goed speelde en we dinsdag en donderdag heel goed getraint hebben. Maar als eerder gezegt: Be Quick C1 is dit seizoen een warmweer ploeg, het klinkt gek maar het is echt zo. Het zonnetje liet mij steeds meer zweten dan het paniekvoetbal van de eerste 5 minuten. Thijs motieveerde de ploeg en nam ze op sleeptouw, langzaam kwamen we over de middenlijn. Thijs kreeg de aanvoerdersband om, omdat Ruben en Nick op de bank begonnen. Na een kwartier kwamen Ruben en Fabian al in het veld om wat meer creatieviteit in het veld te brengen. Langzaam aan gingen combinaties lukken en lieten de jongens het niveau weer zien dat ze hebben. Op het moment dat ik dacht, toch gaan de sterke spelers van het dispensatie team van De Gazelle zich niet zomaar gewonnen geven, gebeurd er iets geweldigs. Iedere goal is mooi, maar voor het eerst bij Be Quick kreeg ik letterlijk kippenvel. Je hoort wel vaak van een kippenvel momentje, maar nu was mijn hele huid kippenvel! Ruben schiet van zo'n 40 meter ineens op de goal van de tegenstander, en ook mijn volgende zin is geen overdrijvende vorm: dat schot van 40 meter was onhoudbaar voor een junioren keeper.
Het niveau was verder niet hoogstaand en verdedigend werd er slecht weggewerkt, en uiteindelijk weet iedere trainer wat er dan gaat gebeuren. We gingen dus de rust in met een 1-1 stand, achteraf ben ik hier heel blij mee. In de kleedkamer heb ik nog nooit 30 van zulke goede oren gezien. Want letterlijk alles wat veranderd moest worden ging anders in de tweede helft. Vanaf het fluitsignaal ging het geweldig. De verdediging was een blokkade. Onze backs Hent en Tim hebben er voor gezorgt dat er geen goede voorzet mogelijk was.. als de tegenstander de bal er al voorbij kregen werd er zo veel druk gezet dat er een laf balletje voor kwam. En Sinan en Noud hebben als centraal duo fantastisch samen gespeeld, wat moet die tegenstander een hekel aan hun hebben, ze kregen amper de ruimte. En dan Bas, jij bent vandaag een volwassen tijger geworden. Je weet wat ik bedoel he Bas! Dat geweldige schot van De Gazelle dat jij gewoon klem pakte.. geweldig.. snap je nu waarom ik vind dat je als een tijger keept;) Het middenveld was samen een harde wind die wist waar hij heen wilde. En iedereen die vandaag in de voorhoede heeft gestaan heeft geknokt en samengespeeld. Onze C1 heeft in de 2e helft nog eens 3 doelpunten gemaakt.
Alles wat we dit seizoen hebben getraint heb ik voorbij zien komen op het middenveld. We overrompelde een sterke tegenstander. Iets waar we altijd moeite mee hadden, maar wat we wel kunnen. En ik heb vorige week beloofd aan mijn spelers dat ze gingen scoren. Ze hebben het in de tweede helft voor elkaar mogelijk gemaakt. Ondanks dat natuurlijk niet alles goed gaat, voelde het wel zo. Omdat er plezier was, er combinaties waren, iedereen elkaar wat gunde, er goed werd (goed) gelopen, er werd geaccepteerd wat vaak lastig is, er werd in het 16-meter gebied gevoetbald, gescoord en verdiend gewonnen. Hele trotse ouders en supporters stonden langs het veld. En terecht.. deze vrolijke groep verdiende vandaag een hard applaus wat meerdere malen werd gegeven langs de kant. Met name de tweede helft is zoals Yordi en ik jullie graag zien voetballen. Jullie hebben mijn dag helemaal opgefleurd en ik kan nu nog 5 A4tjes vol schrijven over wat jullie vandaag goed hebben gedaan, maar ik denk dat onze C1 heel goed weet dat jullie vandaag terecht hebben gewonnen en dat ik enorm trots op jullie ben.
Rowan Verplanke