KAMPIOENEN!!! KAMPIOENEN!!!KAMPIOENEN!!!KAMPIOENEN!!!
Kampioen en hoe ! Wat een heerlijke avond lente zon ! Het was genieten !
Nog enkele wedstrijden te spelen, maar met alleen winstpartijen is het kampioenschap binnen en fantatisch gevierd.
Maar twee doelpunten dit keer, maar wat maakt het uit.
En natuurlijk kan ik nu van alles schrijven over de wedstrijd; wie maakte de goals, wie had de assist, de fantastische combinaties en acties, de mislukte kansen, de sfeer, de scheidsrechter die gewoon goed was, de tegenstander die er (gelukkig) absoluut geen zin in hadden ons de overwinning kado te doen en die er zo wel een wedstrijd van maakten, hoe zat het met de spanning en hoe had die wel of geen invloed, wie had de meeste spanning (de jongens, het publiek, de leider, de trainer ?). Goed daar wil ik voor deze ééne keer dan wel een boekje over open doen. Het viel gewoon op hoe zeer de trainer ons probeerde te laten zien hoe ontspannen we waren en hoe we het gewoon als een goede oefenpot moesten zien. Duidelijk ? Gek, die spanning ? Nee natuurlijk niet. Hier is keihard aan gewerkt en de laatste weken intensief naar toe geleefd en je wilt niemand teleurstellen toch ???
Maar we hebben het gedaan ook al was het, ondanks het met vlagen prachtige voetbal, niet zo gemakkelijk als anders om tot scoren te komen. En de overtuigende tweede goal viel pas vlak voor het einde van de wedstrijd. Maar ach wat maakt het uit, we hebben het gedaan en zijn overtuigend kampioen.
/>Ik vind het dan ook leuker om nu over andere zaken te schrijven en om iedereen die ons bedankt of gesteund of beloond heeft te bedanken.
De ontlading bij de jongens en natuurlijk ook het publiek was geweldig. Geweldig voor ons als leiding om te zien hoe de groep een groep is en hoe ze zich ook tot het publiek richten door er als groep op af te lopen. En er stond ook heel wat publiek, ook daar zijn we blij mee en trots op. Jongens uit A of C of nog andere teams waren er, ouders die zelden kunnen waren er ook, opa's en oma's waren er, vriendjes waren er, voetballiefhebbers waren er, zusjes of broertjes waren er, echt geweldig. Zie hiervoor ook de foto's die de grensrechter (soms tot ergernis van, een klein beetje de scheids maar vooral de trainer, maakte). Maar iemand moet het doen en het zijn leuke momenten en herinneringen en het is me inmiddels al weer vergeven geloof ik. Hoewel ik voor mijn leven een probleem had gehad met de trainer als ik daardoor foutief (niet) zou vlaggen en er een goal uit zou vallen. Maar ach je moet wat risico nemen in het leven toch?
Fantastisch hoe één van onze trouwste aanhangers Ronnie Woltman, zonder enige directe binding en als pure voetballiefhebber van mooi en goed voetbal, voor een paar flessen champage had gezorgd om de feestvreugde te verhogen. De jongens gingen er snel en gretig mee aan de haal ,om er mee te knallen, mee te spuiten en van te drinken, prachtig. Dat gebaar werd super gewardeerd.
Uiteraard was het Jeugdbestuur er ook en kregen de jongens van de voorzitter Jan Lankhaar vette complimenten en werd er de hoop en uitdaging uitgesproken om bij Be Quick te blijven voetballen en de club zo te helpen om weer omhoog te klimmen in de toekomst. Bloemen voor iedereen en zoals later bleek in de kleedkamer voor Peter en Peter een wit Be QuickT-shirt met de namen van de jongens en door de jongens er zelf op geschreven (zie foto kleedkamer).
Zaterdag bij de wedstrijd tegen de nummer twee Warnsveld zullen de shirts te bewonderen zijn, voor wie langs de lijn komt staan.
De trainer had zelf ook voor de jongens een kado georganiseerd. Iedereen kreeg een blauw shirt met voorop het Kampioenschap gedrukt en achterop alle namen van de spelers. En ook die zullen zaterdag uiteraard gedragen worden. We willen het weten.
In de kantine wachtte ons taart, drinken en nog meer verrassingen.
De spelers van ons Eerste elftal hebben met elkaar het B team een bedrag geschonken (Zie foto). Een prachtig gebaar en een directe uitnodiging zo begrijpen we het maar.
Theo Ruyterkamp had als leider van het roemruchte zesde ook wel veteranenteam genoemd een toespraak en een mooie gesealde oorkonde die ze hadden laten maken en felicitatie kaart met alle spelers namen en ook een mooi bedrag. Mannen allemaal bedankt, klasse, daar gaan we van genieten. En de jongens hebben beloofd als tegenprestatie zondag in hun shirt bij onze wedstrijd om 09.30 langs de lijn te staan. Ze hebben gehoord dat er nog heel wat te leren valt en wat en van wie hebben we maar in het midden gelaten.
Ook waren er felicitaties namens names de voorzitter van het hoofd bestuur. En zo nog van velen die ik niet bedoel te vergeten en wel wil bedanken.
En natuurlijk als je mensen gaat noemen, doe je anderen te kort of ga je anderen vergeten, dat is niet wat ik wil. Peter en ik zijn ons erg bewust van de steun van iedereen. Toch wil ik een paar namen extra noemen die anders niet zo snel genoemd worden. Namen van mensen die soms achter de schermen of op een heel ander voorfront aanwezig en belangrijk zijn. Zoals mensen van de kantinedienst, zoals Herbert, zoals Sjaak, zoals pappa (opa) en (oma) mamma ter Horst, zoals Karin ter Horst, zoals Vincent , zoals Heidi, zoals Han, zoals Hans en Wies en nogmaals ik vergeet nu vast mensen, maar dat bedoel ik natuurlijk niet. IEDEREEN HARSTIKKE BEDANKT!!!
Het was bere gezellig in de kantine en de eerste 16 jarigen grepen hun kans, maar gelukkig in het beperkte en normale en geen gezeur van de 14 of 15 jarigen. Het was feest.
De Peters hebben nog een klein intiem feestje elders gevierd en elkaar nog eens in de ogen gekeken ipv in het glaasje en elkaar de waarheid gezegd en hebben samen nagenoten.
Zaterdag a.s. om 12.30 Warsnveld thuis !!!