Superwedstrijd. Teuge kansloos.
Revanche op de met 2-1 verloren wedstrijd vlak voor de winterstop.
Het voetbal was net zo fraai als de voorjaarszon. Wat een dag, wat een wedstrijd.
We hadden goed en fanatiek doorgetraind en zin in de wedstrijd. Dat het zo zou uitpakken als vandaag, hadden we niet durven dromen vooraf. Oké we weten dat we een leuk team hebben dat tot goed voetbal in staat is, maar dit keer was het wel heel erg goed.
We hadden Broer Dodewaard op geen betere manier kunnen eren. Bedankt Broer voor alles wat je voor onze jongens en club hebt betekend.
Binnen 5 minuten keken we door een verdegingsfout tegen een achterstand. Mark en William waren niet nog niet helemaal bij de les leek het en Mark trok net buiten de zestien eigenljk wat onnodig aan de noodrem. Ruben ging niet helemaal vrijuit en de goed genomen vrije trap vloog er in. Even bekroop mij een raar gevoel. Maar dat verdween al snel toen ik zag hoe de jongens gingen voetballen.
Al snel werd de stand rechtgetrokken toen Gydo inkopte uit de prima vrije trap van Pelle.
Wie vervolgens welke goal scoorde weet ik niet allemaal meer, wel weet ik dat we met 4-1 de rust ingingen en dat het een genot was om naar onze jongens te kijken.
Het werd een echte teamprestatie. De inzet was er van begin tot het eind bij iedereen. De organisatie stond goed en bleef goed staan wat Teuge ook probeerde en de invulling aan de posities was ook goed.
Het veld werd goed breed gehouden door Marvin en Pelle vanaf de half positie en ze zorgden voor veel diepte en gevaar, waardoor het middenveld met Bob en Gydo met hun inzicht, techniek en beweeglijkheid de ruimte kregen om naar hartelust te voetballen en te combineren. William en Mark het centrale duo achterin, waren niet meer op een fout te betrappen en stoorden en bouwden goed en gevarieerd op. Lang en diep en daarmee onze spitsen Jesper en Pim en later Martijn en Hassan zoekend, combinerend met elkaar en het middenveld en vol zelfvertrouwen zichzelf vrij zettend en goed gebruik makend van de backs Osman (Tim) en Ennes die het op zijn niet direct favoriete stek erg goed deed , gingen ze te werk. Alles zat er in. Het was een lust om naar te kijken en de mega uitslag was het gevolg.
De jongens gingen als team aan het werk en dat bleek ook wel voor Bob die zijn ploeggenoot Osman op de bank beloofd had voor hem te scoren en dat liet hij merken ook.
De trainer van Teuge kwam speciaal nog in de kleedkamer om te feliciteren en was ook onder de indruk. Hij had de vorige keer ookwel gezien dat we konden voetballen en het niet van werkvoetbal moeten hebben zoals zijn ploeg. Hij had veel respect voor de enorme beweeglijkheid van ons middenveld en het verzorgde voetbal.
Hier kunnen we mee verder als team en we steken het niet onder stoelen of banken, we gaan er voor!!!
Als leider en natuurlijk als trainer helemaal, zijn we rete trots op jullie en de gemaakte stap vooruit.
Peter Bast