In de tweede wedstrijd van de tweede seizoenshelft, moesten we aantreden tegen het A1 van Kon. UD uit Deventer, de koploper in onze competitie en de ploeg waarvan we in Deventer nog kansloos met 6 - 0 hadden verloren.
Het A1 van UD had tot vandaag nog geen wedstrijd verloren en staat met een straatlengte voorsprong eerste in onze competitie. In de wedstrijdbespreking voor de aanvang van de wedstrijd, kwam dan ook vooral het beperken van de schade aan de orde.
In de eerste helft speelden we goed mee met onze tegenstanders. De achterhoede van de vandaag uitstekend acterende Stephan, hield goed stand in de confrontaties met de goede spelende voorhoedespelers van UD en als de UD-spitsen er al in slaagden om hun tegenstander voorbij te lopen, was Ruben een sta in de weg. Lange tijd leek het of wij op deze manier naar een verdiende 0 -0- ruststand toewerkten.
Ongeveer twee minuten voor tijd kreeg Talha uit een van onze spaarzame aanvallen een kans op ongeveer 20 meter van het doel. Het schot werd door een tegenstander met de hand gekeerd, maar terwijl de uitstekend fluitende scheidsrechter floot voor een penalty, schoot spits Martijn de bal in het doel. De scheids oordeelde dat dit voordeel was en zo gingen wij onverwacht en tot ieders verrassing met een 1 -0 voorsprong rusten.
In de tweede helft werd het ongemeen spannend. UD zette onze achterhoede geweldig onder druk, maar onze jongens wisten van geen wijken en Ruben hield zijn doel schoon. Met name de vele corners van UD waren iedere keer levensgevaarlijk, maar een doelpunt wist UD vandaag niet te scoren.
Anderzijds kregen wij nog wel grote kansen op meer. Omdat de ploeg van UD, op zoek naar de gelijkmaker, steeds meer mensen in de voorhoede liet spelen kregen wij enorme kansen via razendsnel uitgevoerde counters van Samed en Talha. Als bij die counters Samed de rust iets meer had weten te bewaren, had hij vandaag nog twee of driemaal gescoord.
Bij het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter stond de 1 -0 voorsprong echter nog steeds op het scorebord en vielen onze jongens elkaar van pure blijdschap in de armen. Goed gedaan jongens!
Evert Teunissen