Stevig maar toch aardige wedstrijd..
Buitenspel staan doe je zelf als speler en niet de grens of scheids. Die signaleren het alleen maar. De mannen van Vorden hadden er toch echt een ander idee over. Zij zagen hun eigen positie niet en dat leidde tot nogal wat geklaag. Chris had intussen zijn verdediging goed georganiseerd op één lijn en het leek effectief.
We begonnen de wedstrijd met spelers als Stephan Mannessen en Marvin Duiyn op de rechterkant. Zij werden aangestuurd door Johan, die al bijna een vaste plek heeft als rechtsback. Nog een beetje voelt hij mijn adem in zijn nek, maar dat heeft pas diep in de tweede helft effect. Harry is inmiddels uitgegroeid tot een vaste kracht in het zevende. De keeper die zijn mannetje staat, zo nu en dan onverwacht rare ballen uit het doel ranselt en soms ook niet. Han staat natuurlijk vlak voor Chris en daarvoor speelt Evert. Vandaag is hij een geval apart, maar daarover later meer. Op links zagen we Gerrit en Jos met daarvoor nu en dan Edwin. In het midden had Frits natuurlijk zijn plekje weer veroverd. In de kleedkamer hadden leider a.i. (Jos) en Frits een kleine aanvaring: het leek er op dat Frits mogelijk als wissel zou moeten beginnen: dat liet hij natuurlijk niet gebeuren. We hebben tenslotte ervaring en een vast aanspeelpunt in het midden nodig. Lans d ekant was Ruud te vinden als de gewraakte grensrechter en Roele had zijn officiele pakje weer aan als scheids. Het klonk wel vaak alsof hij geen vrienden maakte vandaag.
In de eerste vijf minuten hadden we de wedstrijd al kunnen beslissen in ons voordeel, maar onze spitsen lieten de kansen verdampen alsof het niks is. Stephan, Edwin en Marvin wisten de goal wel te vinden, maar het net net niet. Intussen liet Frits weer eens zien war hij goed in is, hij poortte twee man achterelkaar. Dat wordt zelden vertoont en al helemaal niet zonder dat de betrokken spelers in een kreet van afgrijzen of de ander met een overwinningskreet, dit vieren. Frits niet. Stoicijns speelde hij door.
Intussen naderde Vorden steeds vaker onze goallie Harry. De spanning nam toe en het was Evert die de spanning mnee hielp verbreken. Hij liet zijn man lopen en dat bleek een duur foutje. Een tijdje later gebeurde er weer zoites: Teunissen gleed uit, liet zijn man gaan, die scoorde (weer) en Teunissen raakte ook al weer geblesseerd. dat is natuurlijk niet meer dan een smoes om de fouten een beetje te verdoezelen. Intrussen vlagde Ruud een prima wedstrijd en ook Roel deed het uitstekend en doortastend.
De rust bracht de 0-2 op het scorebord. Dus na de rust konden we weer orde op zaken gaan stellen. Jammer genoeg kwam er een onhoudbaar afstandschot op Harry af, dus dat was de 0-3. In dat deel van de wedstrijd bleek Stephan een echte zoon van Han: scoringskansen mislukten. De mooiste kans was voor Marvin: alleen voor de keeper en dan de bal recht in de handen van de vijandelijke keeper spelen. Jammer, maar wel waar. Het was trouwens toch een festival van gemiste kansen. Teunissen verzaakte al in de eerste minuut en in de 8e alweer. In de 48e minuut ging een hard schot van Stephan hoog over, waarop Han aangaf: "wissel 'm maar". Dat is ware vaderliefde!
Nou ja, ik kwam er in voor Johan. Later heeft Johan dat verdriet weggegeten in de kantine! Ruud speelde ook al de hele tweede helft omdat Evert geblesseerd uitviel. We vormden allebeide weer een goede aanwinst voor het team. Ik heb een keer of vijf de bal geraakt en zeker één goede pass gegeven. van Ruud heb ik het niet bijgehouden, maar hij speelde een hele redelijke wedstrijd. Inbtussen bleek Edwin ineens heel vaak bij mij in de buurt te vinden te zijn. Heb ik tegenwoordig een persoonlijke 'bewaker'?
De vierde goal van Vorden kwam uit een kopbal waarbij de man hoog boven Evert uit torende. Later zeiden ze dat het vijf tegen nul was, maar die vijfde goal heb ik kennelijk gemist of verdrongen: ik weet het niet. Het wedstrijdformulier geeft vast de werkelijke uitslag.