Op deze regenachtige eerste zondag in mei moesten we aantreden tegen de hekkensluiter van onze competitie, SHE 5. Deze tegenstander had dit seizoen nog geen wedstrijd gewonnen, dus op voorhand waren de verwachtingen aan onze kant hooggespannen. Allen Johan had geen wedstrijdstress, want hij moest van huis worden gehaald en lag nog heerlijk te slapen.
Vandaag waren opnieuw Marvin en Stephan van de partij, dus loopvermogen was ook verzekerd. Al in de eerste minuut kreeg ondergetekende een dot van een kans om de score te openen. Helaas werd deze kans niet verzilverd. Hierna raakte Johan geblesseerd zodat hij de wedstrijd na 2 minuten al weer kon beeindigen. Vervolgens kwam SHE “los”. Via razensnel uitgevoerde counters werd onze achterhoede uiteen gereten en binnen 10 minuten stondeen we op een kansloze 3 – 0 achterstand. De gehele eerste helft dicteerde SHE verder het spel en zodoende liepen ze uit naar een 5 – 0 ruststand.
In de rust werd besproken wat er fout was gegaan. Conclusie was dat de tegenstander van vandaag een aantal jongens had opgesteld, die er in ieder geval de eerste wedstrijd niet bij waren geweest. Vol goede moed en met de nodige aanwijzingen begonnen we aan de tweede helft.
In de tweede helft hebben we echt beter gespeeld. We hadden eigenlijk steeds een overwicht, maar omdat de counters van SHE levensgevaarlijk bleven, moest doelman Harrie toch steeds heel alert blijven. Na de 6 – 0 maakte we via Chris de eretreffer van vandaag. De eindstand werd 7 – 1. Een wedstrijd om gauw te vergeten.
Evert Teunissen