Het begon allemaal met een nieuw spel: 'zoek Harry' Toen ik de kantine binnenkwam, redelijk op tijd maar zeker niet te vroeg, werd er ijverig getelefoneerd met allerlei telefoons: vast en mobieltjes in allerlei soorten en maten. Maar Harry, die werd gezocht, antwoordde nergens op. De avond was te zwaar geweest, de nacht te kort of was zijn wekker gewoon kapot of nog niet op zomertijd gezet? We weten en wisten het niet. Chris is dan de hoeder van het team: hij nam het initiatief om dan maar naar HGarry toe te gaan en hem op te halen. Dus toen we in Lochem aankwamen, verscheen daar al vrij volt ook Harry, met vriendin zelfs. Dat was een welkome gast, ook voor Lodi maakte dat de ochtend heel draaglijk. Lodi begeeft zich al als een volleerde voetbal-hulphond over het veld en door de kleedkamer. Maar het team was verder ook wel redelijk aanwezig, hoewel we ook een paar man misten (Jan: vakantie? Ruud: alweer vakantie? Evert: spiertje? Erik: sleutelbeen! Dolf: kom je weer? Ronnie: zwakke rug? Sjaak: knieval?). De rest was er en dan weet de oplettende lezer het wel: een krachtig team vol met teamplayers, goedaardige, sportieve en technisch begaafde spelers. In de spits speelden Edwin en Michael, op het middenveld kon u Frits, Johan, Mirko en Jos zien spelen. Achterin de vaste krachten allemaal paraat: Gerrit, Han, Chris en Douwe Jan en als goalie natuurlijk Harry.
De wedstrijd begon en vrijwel meteen scoorde Lochem. We zullen de omstandigheden maar niet beschrijven, maar onze verdediging ging niet helemaal oké en Harry deed iets heel bijzonders in combineatie met Gerrit, door als keeper een voorzet te geven. De wedstrijd ontwikkelde zich tot een meer evenwichtige strijd. Edwin en Michael waren behoorlijk gevaarlijk bij tijd en wijle. Vanuit de tweede lijn waren we ook heel gevaarlijk. Het was Edwin die op een keer een sprint trok om de bal uit de rechterhoek te gaan halen. De speler van Lochem die hem achterna wilde gaan, verdraaide zich en zijn knie waardoor zijn onderbeen uit de kom draaide. We probeerden wat ruimte te geven, gaven wat goede raad en sommigen van ons deden ook zelf iets warmers aan. Het eerste wachten duurde maar even. Op het naastliggende veld ging de wedstrijd verder en het slachtoffer bleef liggen in afwachting van een ambulance. De concentratie in het spel was een beetje weg omdat we al spelend toch liepen te wachten op die ambulance. Het duurde zeker 20 minuten voor er hulp arriveerde. Inmiddels was het rust en 2-0. Ook die tweede goal was voorafgegaan door een mooi staaltje verdedigend werk: letten op de bal in plaats van de man en nze man (Johan) keek dus vooral naar de man en vergat daardoor de bal weg te tikken toen die voor zijn voet langs rolde.
Toen kwam de tweede helft. We hadden een paar ingrepen in de taktiek. Theo vertelde ons waar de zwakke plekken zaten en wij wisten dat natuurlijk meteen in ons spel op te nemen. Roel en Cees bleven nog paraat. Roel hanteerde de vlag met ferme hand. Al in de eerste helft vlagde hij uiterst correct een lastige buitenspelsituatie af (als die ene van de bal was afgebleven had hij geen buitenspel veroorzaakt, maar hij was te gretig). Intussen wist Michael een prachtige goal te scoren, waardoor de 2-1 op de borden verscheen. Omdat ik al driekwart van de wedstrijd speelde en een flink deel daarvan als rechtshalf, werd het tijd voor een verandering. Cees viel in voor mij, Edwin ging half spelen en we stonden klaar voor het prijzenfestival van Cees. Kijk, een man als Mirko die voetbalt gewoon, is gevaarlijk maar heeft geen praatjes. Mannen als Chris en Han roepen soms wel wat en laten soms iets van hun schietkracht zien, maar Cees, Cees dat is andere koek. Cees belooft ons veel, vooral spanning en goals, in combinatie met zijn huppeltje. Maar het gebeurde niet, er gebeurde niks meer, de wedstrijd liep gewoon af. Het eindsignaal hoorde ik niet, toen stond ik al onder de douche. Het was weer een mooie voetbaldag en de man (26) met de knie is afgevoerd, met een pijnstillend spuitje hebben ze zijn knie terug gezet maar in het ziekenhuis bleek dat op de foto's toch iets niet helemaal goed was gegaan. Nu maar hopen voor hem dat de schade herstelt en hij ooit weer zal kunnen voetballen.
Het was een mooie wedstrijd.