Be Quick 7 verliest. Uitslag geflatteerd
Na een aantal regenachtige dagen stond deze ochtend na het Sinterklaasfeest de uitwedstrijd tegen Keijenburgse Boys 6 op het programma. Als gevolg van het hoge ervaringsniveau van onze jongens – de meesten lopen toch al meer dan 40 jaren over de voetbalvelden – was deze ochtend op het geplande vertrektijdstip (08.15 uur) nog maar een man of vijf aanwezig. De overigen dachten dat het wel afgelast zou zijn en dus was Sjaak rond 08.30 uur met veel gemopper alweer druk in de weer om de jongens uit bed te bellen.
Rond 08.45 uur waren er zoveel mensen verzameld dat we eindelijk richting Keijenburg en dus niet Kranenburg, zoals Jan Lankhaar nog altijd denkt, konden vertrekken. Als gevolg van het feit dat Mirco de telefoon niet opnam, was Michael Lieftink – zoon van en inmiddels landelijk bekendheid genietend - bereid gevonden de opengevallen plaats in te nemen.
Met betrekking tot Michael waren de verwachtingen op voorhand hoog gespannen. Hij was het immers die in de uitwedstrijd tegen koploper Vorden bijna in zijn eentje de hele Vordense achterhoede oprolde. Vandaag liep het helaas anders. Nu had Jos, leider van vandaag, ook weer een heel andere opstelling gemaakt dan de laatste wedstrijd tegen Vorden. Dit terwijl hij er in Vorden notabene helemaal niet bij was geweest. Waar baseert die man zijn visie op?
Zo stond Johan in het doel en was Sjaak in de spits gezet. Ronnie was opeens aanvallende middenvelder geworden en vakantieganger Jan, die toch drie weken niet getraind had, stond zo maar weer in de basis op de rechter middenveld positie. Mede-uitblinker in de voorhoede bij Vorden, Edwin, was nu op de rechtsbackpositie neergezet. Niemand begreep het nog.
Alleen Chris, Han, Gerrit, Erik en ondergetekende speelden zodoende vandaag op hun vertrouwde plek. En met zoveel wijzigingen kon het natuurlijk niet goed aflopen. Het is maar goed dat Jos niet bij een proforganisatie aan het roer staat, want anders had hij na vandaag samen met Koeman bij Gerrit in Spanje de jaarwisseling kunnen gaan vieren.
In de eerste helft ging de strijd nog lange tijd gelijk op. Sterker nog, als Michael net zo scherp was geweest als 14 dagen geleden, had een 1, 2, 3 of zelfs 0 -4 voorsprong ons zeker niet misstaan. Dat ondergetekende aan vele van deze kansen aan de basis stond klinkt wat arrogant als je het zelf opschrijft, maar lezers dezes moeten toch een waarheidsgetrouw verslag kunnen lezen. Ook good old Sjaak in de spits was belangrijk in deze fase van de strijd, want hij was steeds een zeker aanspeel- en kaatspunt in de diepte.
Omdat Johan last had van gladde handschoenen, kregen de gasten op een wel hele goedkope manier de 1 – 0 voorsprong in handen Nog geen tien minuten laten verdween op even knullige wijze een voorzet in ons doel, waardoor we met een geheel onverdiende 0 – 2 achterstand gingen rusten.
Na een rustig verlopen pauze, als deze coach dan een keer mag praten, zegt ie niets, begonnen we vol goede moed aan de tweede helft. Helaas konden de meesten van ons team het hoge tempo van de tegenstanders in de tweede helft niet meer bijbenen. En zo liep Keijenburgse Boys uit naar een zeer geflatteerde 8 – 2 eindstand. Onze doelpunten kwamen van Michael, die er vandaag wel een paar meer had kunnen scoren trouwens…
Na afloop hebben onze jongens nog tot laat in de middag gedronken en gegeten op kosten van ondergetekende, die weer ’s jarig was.
Evert Teunissen