Uniek doelpunt van Evert zorgt voor een opmerkelijk moment.
Na de bittere kou en de slachtpartij vorige week tegen Zutphen (8 -3 verlies) moesten we vandaag onze een heerlijk voorjaarszonnetje op ons prachtige kunstgrasveld spelen tegen de jongens uit Dieren, Erica 8.
In verband met de vele blessures en andere onhebbelijkheden (je hebt tenslotte niet ieder weekend visite) hadden we vandaag de beschikking over Harry, Serkan, Rene en Busio uit de zaterdagafdeling en “voor noodgevallen” waren er ook nog spelers uit het vierde beschikbaar.
Al in de eerste minuut was het ondergetekende die bijna het net wist te vinden. Het was dat de keeper van Erica een lengte van 2,10 tot zijn beschikking had, anders was de lob van 16 meter zeker succesvol geweest.
Hierna ontspon zich een leuke wedstrijd, waarbij over en weer kansen en kansjes werden gecreëerd en gemist, of door de doelmannen gekeerd. Een neutraal toeschouwer zou gezegd hebben dat Erica het betere van het spel had, maar wij hadden te beste kansen!
Vlak voor rust was het Serkan die uit een prachtige aanval de 1 – 0 scoorde. In de rust was duidelijjk dat we een beroep moesten doen op de jongens van het vierde, die met elkaar in de voetbalkooi aan het stoeien waren. Dirk en de twee Jannen (van de Spoel en De Boer) waren nog het meest fit en dus mochten zij hun opwachting in ons team maken.
Traditioneel is de tweede helft voor ons “oudjes” het moeilijkste deel van de wedstrijd. Menige wedstrijd is in de tweede helft door ons team verloren, doordat we het conditioneel niet vol weten te houden. Pas in de derde helft bloeien onze jongens dan weer op, Met de “verjonging” vanuit het vierde hadden we echter hoop op een goede uitslag vandaag.
Helaas liep het anders. Erica had ook nog enige verse spelers tot haar beschikking en het werd voor ons steeds moeilijker om de bal in de ploeg te houden. Toch kregen wij via Serkan nog een unieke mogelijkheid om op 2 – 0 te komen. Helaas faalde hij alleen voor de Dierense keeper. Bij één van de volgende aanvallen van Erica ging onze keeper Harry in de fout. Een schlemielige voorzet vanaf de zijkant verdween langs de grabbelende handen en voeten van Harry zo maar in ons doel: 1 – 1. Hierna werd het zelfs 1 – 2 door opnieuw knullig verdedigen.
Toen kwam het moment van de wedstrijd waarover nog vele jaren gesproken zal worden. Het was ondergetekende die de bal op ongeveer 35 meter (volgens Sjaak was het zelfs 40 meter) van het Erica-doel aangespeeld kreeg. Met een zee van spelers voor zich en die enorm lange keeper in het doel werd een schot gewaagd. Het was een kanonskogel, zoals je die vroeger alleen bij Arie Haan zag, die als een streep in het Erica-doel verdween. Zelfs de tegenstanders stonden te applaudisseren bij het aanschouwen van dit prachtige doelpunt! Hierdoor was de stand weer gelijk: 2 – 2.
Over het verdere vervolg van de wedstrijd valt niet veel te zeggen. Erica scoorde nog tweemaal en dus verloren we de wedstrijd uiteindelijk met 2 – 4. Maar dat doelpunt, dàt zal nog jaren aan de bar onderwerp van gesprek zijn!
Evert Teunissen