Be Quick 5 voetbalt slechts een helft.
Als een van de weinige teams kwam dit weekend ons vijfde elftal in aktie. Zo zie je maar wat een enorme voordelen kunstgras biedt, want alle andere voetbalvelden waren als gevolg van de vele regen van de afgelopen dagen onbespeelbaar.
En wat een heerlijk veld was het in Brummen. In de eerste helft maakten we optimaal gebruik van het enorm vlakke veld. Met prachtige combinaties werden onze tegenstanders van vandaag overklast. De enige na de andere prachtige bal werd rond en ingespeeld en zo werden zowel vanaf de linkerkant als vanaf de rechterkant zeer fraaie en bruikbare voorzetten bij ons spitsenduo Jillert en Houssin afgeleverd.
Zoals de scheidsrechter in de rust terecht opmerkte, was er in de eerste helft maar één ploeg die voetbalde, dat was Be Quick.
En toch kwamen we op achterstand. Het was een zondagsschot van de aanvoerder van Brummen, dat keeper Willem volledig kansloos liet. 0 – 1. Gelukkig lieten we ons hierdoor niet van de wijs brengen. Want vijf minuten later was het ondergetekende die met een prachtige (hm..) dieptepass zoon Richard aanspeelde, Richard haalde op snelheid de achterlijn en gaf Houssin een niet te missen voorzet, waardoor het 1 – 1 werd.
Toen waren de knollen bij Erik op en kwam Peter in het veld. Peter liet meteen zien, waarom hij normaal in het tweede speelt. Bij één van zijn eerste balcontacten gaf hij Houssin een onmisbare bal, waardoor wij op een zeer verdiende 2 – 1 voorsprong kwamen.
Omdat echter de Brummense aanvoerder nogmaals in de gelegenheid werd gesteld om op het doel te schieten, was het bij rust 2 – 2.
Na de thee waren bij ons de knollen een beetje op. Ons spel haalde nooit meer het niveau van de eerste helft en er werd meer gepraat dan gevoetbald. Het was Brummen dat goed profiteerde van de wanorde in ons spel. Ze kwamen op een 3 – 2 voorsprong. Gelukkig was Peter ook op schot vandaag. Uit een vrije trap scoorde hij prachtig met schot waarvan hij niet wist dat hij het nog kon!
Toen moest keeper Willem geblesseerd naar de kant waardoor Jillert moest gaan keepen en wij met 10 man kwamen te spelen. Ook deze gang van zaken bracht uiteraard niet veel rust in ons spel. Het was Brummen dat opnieuw profiteerde en 4 – 3 scoorde.
Maar ook nu was Peter degene die het hoofd nog niet in de schoot wenste te leggen. Met opnieuw een keihard schot van een meter of dertig wist hij de Brummense doelman opnieuw te passeren. En zo werd de eindstand een uiteindelijk terecht gelijkspel: 4 – 4.
Evert Teunissen