Mannen, wat een wonderlijke wedstrijd was dit weer. We wonnen, eindelijk. Dus kwamen we juichend thuis? Nou nog steeds niet helemaal, maar daar over later. We hadden gelukkig ons eigen shirt weer eens aan en keeper Karel was er helemaal goed op gekleed: witte kousen, korte broek, grotendeels in het zwart met een oranje kleur er bij. In de afgelopen weken is er een flink debat op internet geweest over de gele shirts die zowel keeper Karel als alle veldspelers van ons droegen. In die kleuren kun je nooit winnen. Dat was duidelijk. We kozen dus voor onze vertrouwde tenues. En we wonnen. En hoe!
De allereerste goal viel al vrij snel in het begin van de wedstrijd, door een rush van Han. Hij was duidelijk geinspireerd geraakt vandaag en was niet te stoppen door alle zes tegenstanders waar hij langs slalomde. Theo riep met luide stem vanaf de zijlijn dat hij de bal opzij moest leggen (waar Houssin inderdaad wel mee liep), maar Han ging gewoon door en ... scoorde! Ook de keeper passeerde hij met een soepele beweging! Eerst werd er nog even gemopperd omdat hij de buitenkant van zijn voet had gebruikt, maar dat verstomde snel. Overigens was dat wel aanleiding voor veel opmerkingen langs de kant en in het veld. In de kleedkamer was al gezegd dat we korter, directer en betrouwbaarder moesten gaan spelen, dus niet met het buitenkantje. Bij iedere bal die iemand met dat buitenkantje speelde, klonken de stemmen van onze 'would-be' leiders (dus niet van Theo) weer op. Eeven later waren er nog wat acties van Robert ter Avest, bij de goal van de tegenstander: een tikkie, een prachtige kopbal en nog een tikkie en er gebeurde iets wat we al lang niet meer meegemaakt hebben. Robert maakte een echte, zuivere, onvervalste hattrick. Wat dat is? Een blik op Wikipedia levert het volgende op: Hattrick (of: hat-trick) is een aanduiding in de sport voor de bijzondere situatie dat een bepaalde prestatie door één speler driemaal achter elkaar wordt geleverd. De term wordt gebruikt wanneer een bepaalde speler in één wedstrijd driemaal scoort. Daarbij geldt dan officieel nog de strikte voorwaarde dat de drie doelpunten in één helft gescoord worden zonder dat er een doelpunt van een andere speler tussendoor is gemaakt. In dat geval spreekt men van een 'officiële', 'echte', 'zuivere' of 'onvervalste' hattrick. Robert kon dat waarschijnlijk omdat hij deze week getrouwd is. Het heeft hem vleugels gegeven. Ook Houssin scoorde nog een keer en dat vond hij zelf heel terecht. Wij ook.
In de rust probeerde Theo aan het hele team duidelijk te maken dat het toch een beetje vreemd is dat wij op winst staan en de tegenstander dus niet, maar dat wij degenen zijn die lopen te praten, protesteren en verontwaardiging tonen. Bijna iedereen hoorde het. Niet iedereen overigens. Het viel de mannen van Socci ook op. Ze vroegen zich af of we aan het oefenen waren voor de Bokbierdag. Dat is natuurlijk wel voelbaar in het team. De zenuwen van het zware bier, de lange gesprekken en de (on-)verwachte ontmoetingen aan de tap vanmiddag waren voelbaar in ons elftal. Intussen begon de tweede helft met een offensiefje van Socci. Het resulteerde in onze eerste tegengoal. Een mooi schot overigens. En toen, toen kwam Cees. Cees nam zijn plek in de spits in en meteen trok een zindering door ons team. We wisten het ineens allemaal: Cees gaat ook voor een hattrick. Bijna was het hem gelukt om dat staaltje van Robert te evenaren. Met hulp van Houssin kwam Cees in scorende positie vlak voor de keeper. Die keeper maakte zich breed, maar Cees is een echte spits en liet zich niet van de wijs brengen. Tot tweemaal toe wist hij zo te scoren. jammer genoeg zat een derde keer er niet in voor Cees. Het bleef dus bij een hat-trick van mij voor hem (petje af, Cees). We waren met wel zestien spelers en Rob stond te dringen langs de kant, maar dit keer werd hij nog niet opgesteld. wat viel er nog meer op? Mirko was fel, haalde tegenstanders onderuit terwijl hij de bal probeerde te veroveren, Gerrit was weer snel als altijd en Edwin ging er een paar keer vandoor alsof de duivel hem op de hielen zat. Chris en Han heersten vlak voor de zestien alsof het niks is. Jan, Jos en Erik hielden het middenveld bijeen en gaven de passes aan onze spitsen Robert en Houssin. Later zagen we ook nog spelers in het veld met illustere namen als Sjaak Woltman, Roele Righard en Douwe Jan Joustra. Natuurlijk scoorde Socci ook nog een keer, maar dat was min of meer terecht.
Nu de Bokbierdag nog.
Vorige week was ik iets te haastig met het verslag: gelukkig voor degenen die het leuk vinden om mijn Nederlands te corrigeren, sorry voor degenen die het zien en zich er aan ergeren...