Het was weer prachtig weer. Peter ter Horst had zich afgemeld, maar bleek wel de hele wedstrijd langs de lijn te staan. Pas veel later bleek dat hij nog een andere wedstrijd te spelen had vandaag (zie verslag BQ1). Maar goed het was wel prachtig weer dus. Een tegenstander waar we vroeger altijd graag tegen speelden, maar waar de wedstrijden de laatste jaren ineens grimmiger zijn geworden. De hakken van onze betere spelers krijgen het zwaar te verduren, het lichaamsgewicht doet mee in de strijd en de mond ook. Ik begrijp niet goed wat er gebeurd is, maar ze lijken wel fanatieker om ons een 'lesje te leren'. Het komt de wedstrijd niet ten goede. Maar goed het was dus prachtig voetbalweer, vrijwel het hele vijfde was er, want we hadden ook nog een belangrijke andere taak vandaag: netjes op de foto: een nieuwe elftalfoto! De vorige is van enkele jaren geleden. Nu verandert ons team niet zo heel erg snel, maar toch stonden daar enkele spelers op die niet meer mee doen en enkele spelers kwamen er nog niet op voor. Nu hebben we een prachtige foto waar op drie na, iedereen op staat. Een volle foto.
De wedstrijd begon nog net op tijd en de eerste helft was aardig in evenwicht. Zij hadden wellicht iets meer balbezit maar wij waren redelijk gevaarlijk. Maar de druk op onze goal werd goed afgeslagen, met name door onze nieuwe keeper Floris. Floris blijkt sneller en balvaster dan vele van de keepers die we uit het veld gehaald hebben de laatste tijd. Langs de kant was de stemming ook wel goed, maar we zagen vele passjes misgaan: achter de man, naast de man, naar de verkeerde man, buiten de lijnen of gewoon een afzwaaier worden. Dat helpt niet om kracht in het spel te krijgen en die kracht, die overtuiging, ontbrak vandaag. Intussen zorgden Han en Chris voor gewicht in het centrum van de verdediging en waren het Gerrit en Edwin die langs de lijn hun mannetje stonden of voor hun mannetje stonden. Het viel niet mee, maar de snelheid van deze beide backs is heel wat waard. Op het middenveld ging het wat minder als in de tweede helft van de vorige wedstrijd. maar ja, het is nu ook een week later. Jan, Evert, Erik en Mirko probeerden op het middenveld druk op te bouwen, maar ze moetsen veel lopen en weinig combinaties lukten. Voorin stonden Robert en Houssin intussen fier tussen de verdediging van Oeken, maar er door komen lukte niet. Onze grensrechter, die toch bekend staat als een overtuigde clubman zag veel minder vaak een situatie voor buitenspel aan dan zijn collega aan de andere kant. Maar eerlijk is eerlijk ook Cees maakt wel eens een foutje en hij excuseerde zich uiteindelijk vriendelijk bij één van de tegenspelers.
Geen van de spelers van het vijfde leest de Volkskrant en volgens een enkeling is dat ook verderfelijke linkse kost. Maar wat jullie dus niet weten is dat je de mooiste sportrubriek van Nederland niet kent. Het Nieuwste Schavot, waar een enkel lid van BQ ook lid van is. Daar kennen we al enkele jaren de gedichten van de heer L. van Gaal, een van zichtzelf overtuigde voetbaltrainer ergens in Noord Holland en een wonderlijk fijzinnige poeet. Gelukkig heb ik hem kunnen strikken voor een enkele overpeinzing bij onze wedstrijden. Onze leider, Theo, vindt het poezie van de bovenste plank en natuurlijk moeten de spelers de woorden van de leider en de heer LvG serieus nemen:
een enkele keer laat ik mij over het IJsselmeer naar Zutphen zakken,
om weer eens fijn de sfeer van Be Quick mee te pakken,
de spelers lijken daar zeker van hun zaak,
maar het vijfde schiet momenteel niet erg vaak raak,
ligt het aan de spelers Houssin, Robert of Cees,
nee het ligt dieper is mijn vrees,
er is een gebrek aan zelfvertrouwen,
in het voetbal en hopelijk niet thuis bij de vrouwen.
Het is toch altijd weer wonderlijk hoe scherp de analyse van een buitenstaander kan zijn. Mannen, het wordt tijd dat we onszelf weer eens bij de lurven grijpen en laten zien hoe we de bal beheersen en het spelletje ook!