Daar stonden we dan voor de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen: 2008/2009. Zeventien spelers, topfit en gretig na de vakantie die nu wel heel lang heeft geduurd. Theo had ons goed bij de les, dachten we en bedacht een mooie basisopstelling waarin je namen tegen komt van illustere spelers: Evert Teunissen, Mirko Schutte, Han Mannessen, Jos Sleijster, Roele Righard, Erik ter Burg, Chris Klein Nagelvoort, Robert ten Brink (of heet hij toch iets anders: Robert ter Avest), Johan Koot, Jan Lankhaar en Douwe Jan Joustra. Ook waren Cees Seevinck (keek alleen maar toe), Ruud de Vries (hand in de zakken), Gerrit Klein Velthuis (meesmuilend aanwezig) maar vooral waren er ook Edwin Schutte, Gerrit Lieftink en Hoessin El Bouchehati. Dat maakte de bank van een stel wijsneuzen tot een bank vol met toe te voegen kwaliteit. Daarmee starten tegen een team als het vijfde van Brummen, getuigt van visie en durf.
Theo kijkt kennelijk wel eens naar de werkwijze van Louis van Gaal: gewoon doen, niet met je ogen knipperen en vervolgens vertellen dat de tegenstander zich anders opstelde dan anders, de spelers van BQ voldoende kwaliteit hebben, maar misschien iets meer inzet en durf moeten tonen. Uiteindelijk schaarde Theo zich in het rijtje Louis van Gaal en Foppe de Haan: trainers/coaches met grotere capaciteiten dan hun voetballers kunnen begrijpen. Huisdichter Louis van G maakte er alvast een gedichtje op:
Theo weet hoe zijn team kan presteren,
De spelers moet het echter nog leren,
Een voorzet voor eigen goal was meteen al fataal,
de rest van de wedstrijd heeft geen verhaal.
Foppe beperkte zijn commentaar dit keer bij de eerste helft: 'it koe minder.' Waarna Foppe zich snel huiswaarts begaf, zodat hij de tweede helft miste. De eerste helft was inderdaad een ramp, ze liepen ons aan alle kanten voorbij, sneden door de verdediging en wij keken er naar en deden vrijwel niks. Een explosie van Mirko in de rust bracht ons in een stemming die wat scherper en strijdlustiger was. De wissels waren te voorzien. Nu eens spelen met twee snelle backs. Dus Roele en DJ er uit en Edwin en Gerrit er in. Ook verliet Erik het strijdperk om op tijd terug te zijn voor de mentale begeleiding van het eerste. Erik werd vervangen door Hoessin. De tweede helft gaf dus een heel ander wedstrijdbeeld. De grens van Brummen had de eerste helft even gemist en keek het hoofdschuddend aan. Hij vroeg zich wel af hoe die stand had kunnen ontstaan in de eerste helft. We speelden in de tweede helft de sterren van de hemel Gelukkig voor Mirko en Evert werd er nu wel kort gespeeld, straak aangegeven en beloopbaar. Robert klaagde voor de rust nogal. Natuurlijk wil hij de bal, maar niet altijd lang en diep. Hoessin scoorde uit een mooie actie waarbij hij zeker vier of vijf Brummen spelers passerde en vervolgens de bal heel beheerst in de hoek schoot. GOAL! De eindstand was uiteindelijk 8-1, maar de tweede helft wonnen we eigenlijk met 0-1!
Mooie omgeving, zeker als je daar op het hoofdveld speelt...