Onder een heerlijk voorjaarszonnetje en met een fijne temperatuur moesten we vandaag onze uitwedstrijd spelen tegen Oeken 4. Als je de omstandigheden in aanmerking neemt, snap je niet dat in het voetbal de meeste wedstrijden in de winter gespeeld worden. Vandaag was het allemaal toch zoveel beter. Zelfs de grasmat in Oeken was toppie!. Je snapt dan ook niet dat we vandaag zoveel afzeggers hadden. Jos, Cees, Edwin, Douwe, Mirco, Ronnie, zelfs onze coach Theo, ze lieten het vandaag om uiteenlopende redenen allemaal afweten. Wel hadden we Michael Lieftink en Rienus Ooms jr. vandaag als invallders erbij.
En zo kon het gebeuren dat we met opnieuw Gerrit aan roer, aan de moeilijke uitwedstrijd in Oeken moesten beginnen. Thuis hadden we eigenlijk kansloos met 0- 2 verloren en aan de Oekense zijde liepen ook vandaag weer enkele jongens rond die de moederborst pas kort geleden ontgroeid zijn. Het werd dus weer een wedstrijd waarin van de werklust van onze jongens veel gevergd zou gaan worden.
In de eerste helft ging het spel eigenlijk gelijk op. De achterhoede, onder leiding van Michael, deed haar werk naar behoren en als er al een kansje kwam, wist interim doelwacht Chris, die vandaag Sjaak moest vervangen omdat hij ander club belangen moest dienen, de kansen bekwaam onschadelijk te maken.
Ook wij kregen echter kansjes. Nou ja kansjes, zeg maar gerust KANSEN. Helaas voor een ieder die Be Quick een goed hart toedraagt - en dat waren er vandaag, inclusief de wissels drie ( klasse dat je altijd weer bij bent Ruud!) -, werden zelfs de mooiste kansen niet verzilverd. De mooiste kans was voor de per ongeluk in de spits acterende Roel , die niet bij machte bleek om alleen voor de Oekense keeper, te scoren.
En zo kwamen we in de eerste helft op en onverdiende achterstand. De spits van Oeken wist zich geniepig langs Han te worstelen en de bal in de hoek van ons doel te wurmen.
In de rust bleek dat onze Robert te geblesseerd was om verder te kunnen spelen. Onze coach Gerrit kwam met het revolutionaire idee om Jan Lankhaar in de spitspositie te zetten, met tot gevolg dat Roel naar het middenveld werd verplaatst. In de tweede helft was er eigenlijk maar één ploeg die voetbalde, en dat waren wij. Zoveel vloeiende aanvallen als vandaag zullen wij zelden dit seizoen vertoond hebben. De kansen gingen ook werkelijk één hand te boven. Alleen Erik wist, geblesseerd en al, zeker drie zekere doelpunten “om zeep” te helpen. Houssin bleef hier niet veel bij achter.
En zo kon het gebeuren dat we op een 2 -0 achterstand kwamen. Voetbalwetje he…
Toch kwamen we na die 2 -0 pas echt goed los, Met nu Michael erbij in de spits werd de druk op het Oekense doel verder opgevoerd. En zo waar wisten we binnen 5 minuten de aansluitingstreffer te scoren. Het was Houssin die Erik een niet te missen kans bood. 2 -1. Hierna bleven we er in geloven. Na weer eens een ingooi te hebben opgepikt, slalomde ondergetekende soepel langs twee tegenstanders, waarna met een subtiel steekballetje Jan een niet te missen kans werd geboden. Omdat Jan er ook nog een goede aanwijzing erbij kreeg: “schiet op doel”, scoorde hij de zeer verdiende 2 -2.
Hierna kabbelde de wedstrijd naar het einde. Nou ja “kabbelde”… het was maar goed dat Chris vandaag zo goed in vorm was, want hij wist nog menig kansje onschadelijk te maken. Aan de andere kant, had Houssin er vandaag ook nog gemakkelijk twee of drie kunnen scoren. Zelfs een min of meer gelukte “panna” mocht hem daarbij niet baten, omdat de scheidsrechter bij de schwalbe die erop volgde geen penalty gaf. Een eindstand van 6 -6 was dan ook zeer wel mogelijk geweest. Nu was de eindstand een terechte 2 -2.
Volgende week spelen we al weer onze laatste wedstrijd van het seizoen thuis tegen Steenderen. De laatste plaats begint nu toch echt uit het zicht te raken. Het schijnt dat Gerrit volgende week opnieuw langs de lijn te zien zal zijn.
Evert Teunissen