Vandaag was de laatste wedstrijddag van 2009 voor het vijfde. Jammer genoeg was de wedstrijd afgelast, wegens een beetje vorst aan en in de grond. We trainden dus voluit om ons voor te bereiden op een stevige boerenkoolmaaltijd die door enekle van onze mannen werd voorbereid. Na de training, waar ene deelteam de onderlinge wedstrijd won met 6-2, genoten we van een warme douche in een nieuw-geschilderde kleedkamer. Die ziet er weer fris uit, waarvoor een klein applaus op kwam voor de vrijwilligers uit de schildersploeg (Jos e.a.). Cees was al eerder van het trainingsveld af wegens een venijnige blessure. Pas op Cees dat je het serieus genoeg neemt?
Intussen kwam Frits aangefietst, keek Ruud even of we het eten wel verdiend hadden en bleek de man met de pet dit keer Jan te zijn. We eindigden allemaal in de kantine met een glaasje bier (of twee, of waren het er drie?). In de kantine hebben we nog even gewacht op degenen die later waren, maar het eten zag er zo lekker uit dat we het moment van aanvallen niet lang konden uitstellen. De boerenkool was weer voortreffelijk verzorgd door de heren de Vries en Woltman van en namens het IJsselpaviljoen. Alles was er, de boerenkool (goed gestampt Gerrie!), het spek, de rookworst, de uitjes, de piccallilly en natuurlijk de Zutphensee mosterd. Twee aandachtspunten: was het echt Zutphense mosterd? en het tweede punt: Waar was Houssin? Voor hem had Ruud een eigen worst (helemaal Hallal) aangeschaft en apart gebakken.
Zoals dat wel vaker gaat met discussiepunten in dit team, kwamen we er niet uit. Wat we wel bewust meemaakten was het rondje van Evert, voor zijn verjaardag (zo oud ben je toch nog niet? Je jokte, denk ik) en een rondje van Peter ter Horst en een pilsje van mij voor Peter (en dat leverde een applausje op en inderdaad ook maar weer een verslagje).
Het werd later en later. De gesprekken dieper en dieper, soms waren we er even door van slag, maar al snel vonden we de weg naar de oppervlakte weer terug. Echte diepgang, kan natuurlijk niet bij deze mannen aan tafel, met zoveel boerenkool en de heerlijke worst en een enkel biertje. Dat ik uiteindelijk de worst combineerde met een kop koffie, verbaasde zelfs mannen als Sjaak. Hij nam zijn laatste stuk rookworst met een gepaste hoveelheid piccallilly, mosterd en zo (bier).
We genoten en spraken af vaker te zullen gaan trainen in de winterstop. Gaan we doen. Echt waar!