Een regenachtige ochtend... EDS was gebeld, de wedstrijd ging door.
Vroeger dan gepland (een uur van tevoren) kwamen we in Ellekom aan. Kleine parkeerplaats, 1 veld en 2 kleedkamers... een houtje-touwtje-club.
De regen van de afgelopen avond en nacht had zijn sporen nagelaten: nat gras en een zéér modderig veld.
Na een langere warming-up dan gewoonlijk begonnen we: 11 jonkies (EDS) - Variatie (Be Quick). Daar tussenin liep (zo bleek later) een scheidsrechter (in korte broek) die direct van de camping leek te komen.
Op het moeilijk te bespelen veld werden duels slordig aangegaan en EDS was dan ook een aantal keren gevaarlijk. Toch werd bij tijd en wijle ook door ons goed gecombineerd. Helaas kwam de beslissende pass er vaak niet, omdat EDS achterin overal een voetje tegen wist te krijgen.
Ondanks de vele duels die er rondom de verschillende 16-meters werden uitgevochten, bleef het redelijk lang 0-0. In de 15e minuut was daar dan toch de voorsprong voor EDS: uit een voorzet tikte Rienus de bal in het eigen doel. Ongeveer 5 minuten daarna werd deze marge verdubbeld. Een schot van buiten de 16 belandde in de kruising: 2-0.
Het geouwehoer begon: er werd meer tégen elkaar geschreeuwd dan vóór elkaar gevochten. Toch werd er beter gevoetbald en dit resulteerde in de 35e minuut voor de 2-1. Na een mooie actie tikte Coen de bal beheerst binnen. Er ontstond echter een woordenwisseling waar (zo bleek) bijna iedereen het nodig vond om mee te doen in het geduw en getrek. Vreemd eigenlijk. Dit was het eerste moment dat we voor elkaar door het vuur wilden gaan. Het laatste kwartier waren wij de bovenliggende partij, maar konden helaas geen vuist maken, met een 2-1 achterstand gingen we thee drinken.
What happens in de kleedkamer, stays in de kleedkamer, maar in de 2e helft stond er een team dat wel degelijk iets geleerd had van 25 cl thee met suiker. Er werd gecombineerd, gevochten en de spitsen werden eindelijk bereikt. Tussen de 46e en 70e minuut werd er goed gevoetbald. Het slechte en zware veld zorgden voor een conditionele tegenslag, waardoor een aantal keren iemand werd diepgestuurd, zonder te lopen. Tot in de 70e minuut: Biede (also known as Richard) kreeg de bal op het middenveld, maakt een paar meter en besloot van buiten de 16-meter te schieten: bal stuiterde over de grond en ging onder de keeper door: 2-2.
Naast de stinkende sloot achter Rienus' goal, roken we ook 3 punten die we wellicht van het veld konden slepen. Maar dit was nog niet zo gemakkelijk. EDS kwam er een keer gevaarlijk uit. Gelukkig stond de verdediging goed en kon ook EDS geen vuist maken.
Wanneer zij het niet doen... dan wij maar. 10 minuten voor tijd maakte Coen de beslissende. Uit een voorzet van rechts was hij bij de 2e paal beter dan zijn tegenstander: 2-3.
De laatste 10 minuten speelden we met 4 man achterin, kwamen nog een aantal keren gevaarlijk bij het goal van EDS, maar het bleef 2-3.
3 punten mee naar Zutphen. Op naar komende zondag.
Conclusie van vandaag: een zwaar veld hoeft niet slecht te zijn, wanneer je maar bereid bent voor elkaar te vechten.
Nog even een 'Wist je dat
- Mitchell hoofdklasse heeft gespeeld;
- Mitchell na zijn blessure voorzichtiger is gaan voetballen;
- Een aantal shirts binnen 90 minuten van wit, bruin kunnen worden (zonder naar het toilet te gaan)
Hans de Vries