Achtste finale beker: Be Quick pas na penalty's onderuit
Tot dusver loopt het seizoen voor Be Quick 2 niet zoals gehoopt. Vorig jaar leefden we wellicht iets boven onze stand, doordat we met opportunistische tactiek de nodige punten hebben gehaald. Dit seizoen is het allemaal minder, en al zit er hier en daar wel een aardige prestatie tussen, een aantal keer liepen we al tegen een nederlaag aan die eigenlijk buitenproportioneel was. Vorige week zondag kregen we de grootste, een 8-0 nederlaag tegen koploper Pax. Verliezen van dat team is geen schande, zij spelen duidelijk een aantal niveau’s hoger dan wij, maar 8-0 is nooit fijn. En dan hebben we het eerste half uur nog behoorlijk goed gevoetbald ook.
Maar zoals vele voetballers weten: een bekerwedstrijd is altijd anders dan competitie. Wetenschappers hebben tot op de dag van vandaag dit fenomeen nog niet in de juiste woorden kunnen vatten, vooralsnog blijft het gewoon bij ‘bekerwedstrijd’. En dat daarin wonderlijke dingen kunnen gebeuren, dat bleek afgelopen donderdag, toen wij in de achtste finale van de beker, op zich al een wonderlijk gegeven, mochten aantreden tegen, jawel, Pax 3.
Hoe kun je je daar dan op voorbereiden? Trainer Tom bedacht dat het ’t slimst is om hun gevaarlijkste man zoveel mogelijk uit te schakelen. Daar werd dus onze verdediging op gebaseerd, en met Jillert en Jasper voorin hadden we aanspeelmogelijkheden die ongetwijfeld een aantal keer een kans op zouden leveren. Deze tactiek is niet eens zo ingewikkeld, maar het werkte als een tierelier! Pax liet zoals verwacht direct zien waar het voor kwam, maar creëerde ondanks een groot overwicht geen kansen. Dit spelbeeld paste in onze tactiek, en bij een vlotte uitbraak van onze kant kon Jasper op links richting Pax-goal. Met een bekeken schuiver passeerde hij de doelman. De bal belandde op de paal, maar de meegelopen Gudo kon de bal simpel intikken: 1-0. Was dit het verrassingseffect waar de trainer op doelde? Het leek er wel op. Pax probeerde te hervatten, maar dankzij onze uitstekende verdediging bleven serieuze Hengelose kansen nog steeds uit. Een tweede uitbraak van ons leverde aan de zijkant van het veld een vrije trap op. Sander legde de bal strak voor de goal en wederom Gudo kopte de bal lekker binnen: 2-0. Dit werd Pax te gortig. Zij schakelden een versnelling hoger, en dat resulteerde al heel vlot in een intikker van dichtbij waarop Willem kansloos was. Eén moment van onachtzaamheid is direct dodelijk tegen deze tegenstander, dat bleek maar weer eens. Pax rook bloed, maar ook wij bleven behoorlijk in onze rol. Toen Ceriel voor de eerste keer mee opkwam was het direct raak. Hij passeerde 2 man en schoot van ruim 20 meter de bal strak in de kruising: 3-1. Dit bracht Pax serieus aan het wankelen, want in de rest van de 1e helft bakten ze er weinig van. Met deze voorsprong konden wij rustig achterover leunen en vrij eenvoudig werd de rust gehaald.
In de 2e helft kwam Pax met een ander spelbeeld, en dat was te verwachten. Zij brachten hun troef in, die tot dan op de bank had mogen zitten. Voor ons was het zaak om door dit zware eerste kwartier te komen, en dat lukte. Het echte venijn van Pax bleef uit, wederom dankzij een behoorlijke organisatie van onze kant. Er zaten wel persoonlijke foutjes in aan onze kant, maar de inzet en de beleving waren vandaag goed genoeg om Pax de nodige weerstand te bieden. En de wedstrijd leek helemaal beslist toen Ceriel een vrije trap, toegekend na terugspelen op de keerper, van dichtbij ongenadig hard tegen de touwen trapte. Een 4-1 voorsprong tegen een Pax dat de inspiratie kwijt was, dat kon toch eigenlijk niet meer fout. Een enorme stunt was dus in de maak, er moest alleen nog wel een half uur gevoetbald worden. En in dat halve uur kreeg Pax de kans om zichzelf te herpakken. Ze waren aangeslagen, en als de 4-1 later was gevallen hadden ze zich nooit meer kunnen herstellen. Nu echter wel, en het geluk was plotseling ook aan hun zijde. Een van buitenspel doordrengte aanval mocht door waaruit de 4-2 viel. Toen moest er nog steeds een kwartier gevoetbald worden, dus niks aan de hand. Een botsing tussen Jillert en de Pax-goalie legde de wedstrijd voor 5 minuten stil, helaas moest de doelman van Pax het veld verlaten. Maar deze 5 minuten werden ruimschoots toegevoegd aan het eind van de wedstrijd. Toen de 90 minuten al verstreken waren en Pax er niet echt meer in leek te geloven, sloop er bij ons ook teveel nonchalance in. Plotseling viel de bal achter onze verdediging en dat resulteerde in 4-3. Dat mag natuurlijk nooit meer gebeuren op zo’n moment. Als je zo dicht bij een stunt bent is scherpte tot de laatste seconde vereist. Dat is dus ook het verschil tussen beide teams, Pax was nog wel scherp, en helemaal na de aftrap na de 4-3. Wij stonden met pap in de benen naar de scheids te kijken, met verbaasde blik waarom hij niet affloot. Dat had hij wel moeten doen, maar dat was voor ons geen reden om dan maar te stoppen met voetballen. Pax maakte zeer dankbaar gebruik van deze rare situatie en prikte in de korte hoek de 4-4 binnen. Verslagenheid alom aan onze kant, hoe konden we dit nou toch weggeven? Onvoorstelbaar en doodzonde. Gelukkig floot de scheids nu wel af, zodat we als resultaat in ieder geval nog een gelijkspel kunnen noteren, op zich zeer verdienstelijk natuurlijk. Maar de zeperd van het moment ontnam ons de kracht om nog iets van de penaltyserie te maken. Willem pareerde nog zeer fraai een goed ingeschoten penalty, maar met 4-2 werden we uit het bekertoernooi gekegeld.
Dit is natuurlijk buitengewoon jammer, we hadden het bijna voor elkaar. Ook de heren van Pax deelden de mening dat Be Quick gewoon in de kwartfinale had moeten staan, maar ja, daar kopen we natuurlijk niks voor. Dit was een kans om nog iets moois van het seizoen te maken, helaas kwamen we net iets tekort. Maar al met al was het wel een prachtige avond bekervoetbal, genieten van de eerste tot de (één-na-)laatste minuut. Ook al liggen we eruit, we kunnen toch trots zijn op de geleverde prestatie. En daarmee kunnen we ook verder in de competitie, want daarin kunnen we ook nog wel wat succesjes gebruiken.