Waren de verwachtingen te hoog gespannen of was de tegenstand van de laatste weken niet groot genoeg geweest? Wie zal het zeggen? Feit is dat Be Quick in het belangrijke duel tegen Loo niet goed genoeg was om drie cruciale punten binnen te slepen.
Volgens goed gebruik dit seizoen begon Be Quick voortvarend en zette de tegenstander meteen onder druk. Blijkbaar had hun coach zich aardig laten informeren, want de pressie van Be Quick duurde niet zo lang. Loo hield de ruimtes klein en liet de thuisclub niet al te veel gelegenheid voor het geliefde combinatiespel. Uit een vroege counter namen de gasten in de zesde minuut al bijna de leiding. Be Quick bleek gewaarschuwd en hierna ontwikkelde zich een gelijkopgaande strijd. In de 17de minuut ontsnapten we opnieuw aan een treffer en tot die tijd waren er van blauwwitte zijde nauwelijks serieuze scoringskansen geweest. Toch had Be Quick over het algemeen het betere van het spel en gaandeweg kwamen er mogelijkheden. Met name was er dreiging via Said Yesiloz die een tomeloze energie ten toon spreidde. Mark ter Horst had in een scrimmage de openingstreffer op zijn schoen, maar hij aarzelde iets te lang. Je zag de aarzeling af en toe in de hele ploeg. “Blind” aanvallen kon deze middag niet, want daar was de opponent niet naar. Toch viel na een half uur de 1-0. Na een snelle aanval kon Kay Heesen in een tweede poging de bal achter doelman Uffing werken. Kort daarna viel Paul de Bruin uit met een liesblessure en hij werd vervangen door Dirk Jan Smits. De voorsprong leidde niet tot meer rust in de ploeg. De passing ging niet optimaal, wat mede kwam door de pressing van Loo. Het team realiseerde zich donders goed dat een nederlaag vooralsnog afhaken zou betekenen. Voor rust viel de gelijkmaker dan toch. Voor de toeschouwer leek het een onnodige treffer. De bal ging door het midden van het doel en vermoedelijk werd doelman Rotman het zicht ontnomen om op tijd in te grijpen. Mohamed El Bouchehati schoot op slag van rust een vrije trap nog rakelings naast.
De tweede helft leverde aan beide zijden kansen op. Maar het niveau van het duel daalde wel. Het werd meer hard werken dan goed voetbal. Er ging aan beide kanten het nodige mis, wat de spanning wel verhoogde maar niet zo leuk was om aan te zien. In de 61ste minuut kreeg Heesen ruimte aan de rechterkant, maar in plaats van breed op de vrijstaande Yesiloz te leggen ging hij tevergeefs voor eigen succes. Een voorsprong had vermoedelijk de nodige rust in de ploeg gebracht, maar nu bleef het af en toe billen knijpen, want Loo had wel degelijk mogelijkheden om ook de leiding te nemen. Hun kansen kwamen niet zelden uit door Be Quick gemaakte fouten. Een minuut of twintig voor tijd kwam Jillert van Berkel voor Heesen in het veld. Vijf minuten later leek het doek voor de thuisclub te vallen. De spits van Loo had vrij voor Rotman de hoek voor het uitkiezen, maar hij stuitte toch nog op de goalie. Aan het eind van het tweede bedrijf perste Be Quick er nog een slotoffensief uit en had Yesiloz na een goede actie de winnende treffer op zijn schoen. Ook hier wist de doelman redding te brengen.
Het bleef uiteindelijk bij 1-1. En hoewel we allemaal stiekem hadden gehoopt op een zesde overwinning op een rij, gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat dit de juiste uitslag was. Na het bekerduel tegen Loenermark aankomende zondag, wachten de cruciale uitduels tegen Sprinkhanen en GVA. Over drie weken weten we dus of en hoe Be Quick een rol van blijvende betekenis gaat spelen.
Cees Seevinck.