Op een warme zondagmiddag werd het publiek opnieuw getrakteerd op een heerlijke pot voetbal. De doelpuntenhonger leek niet te stillen en, ondanks de hitte, zag het eruit alsof Be Quick wel tot zes uur had willen doorvoetballen. Het plezier spatte er vanaf.
John Immink waarschuwde in het programmaboekje terecht voor onderschatting van de tegenstander. Een verschijnsel dat af en toe in de eerste helft tegen Carvium zichtbaar was. Het klinkt raar, maar die 2-1 achterstand was misschien maar goed ook, want daarmee werd aangetoond dat gemakzucht een sluipmoordenaar kan zijn. Tegen het nog puntloze SDZZ werd die fout niet nogmaals gemaakt. Vanaf de start zette Be Quick druk naar voren en daarmee was de toon voor de rest van de wedstrijd gezet. De thuisclub wilde niets aan het toeval overlaten en knokte voor elke meter. Dat resulteerde in de elfde minuut al in een treffer van Kay Heesen, maar de verder goed fluitende scheidsrechter Hup uit Terborg keurde de goal om onbegrijpelijke redenen voor buitenspel af. Maar dat was slechts uitstel van executie, want de ene na de andere aanval rolde op het doel van de steeds wanhopiger wordende gasten. Met name het combinatiespel was om je vingers bij af te likken. Na kansen voor Mehmet Uludag, Heesen en Mark ter Horst (op de lat) kwam de openingstreffer in de 22ste minuut. Gydo van der Gouw (goed spelend) passte subliem op Heesen en die scoorde bekwaam, 1-0. En wat deed SDZZ in de tussentijd? Vrij weinig meer dan verwoed tegenhouden. Lars Rotman zag weleens een aanval op zich afkomen, maar werd daar niet echt zenuwachtig van. In de 34ste minuut roeide Remon van de Brom bij zo’n tegenaanvalletje de bal hard naar voren, die precies bij Edwin Beumer terecht kwam en deze zette fraai voor op Heesen die met de buitenkant rechts de keeper het bos in stuurde, 2-0. Er waren deze middag leukere dingen te bedenken dan voetballer bij SDZZ te zijn, want ze liepen op een gegeven moment met de tong op schoenen. Kort voor rust bekroonde Heesen zijn scherpte met nummer drie en daarmee vertoonde hij een klassieke hattrick; drie maal in één helft.
Na rust hetzelfde spelbeeld. Tiktaktiktak en lekker over de vleugels, waar Said Yesiloz op links zijn tegenstander totaal zoek speelde. Heesen werd in de 56ste minuut neergelegd in de zestien en kon Mo el Bouchehati beheerst 4-0 aantekenen. Maar je zag en voelde dat de koek voor Be Quick nog lang niet op was, hoewel dat bij SDZZ wel het geval was. De mooiste treffer viel in de 62ste minuut. Yesiloz begon vanaf de zijlijn een solo, die maar niet op leek te houden. Vier, vijf, zes man voorbij en afronden met een weergaloze treffer, 5-0. Prachtig! Een minuut of tien later kreeg SDZZ een penalty mee, maar zelfs daar wisten de gasten geen raad mee, hoewel moet worden aangetekend dat Rotman fraai redde.
Hierna werden Paul de Bruin en Kay Heesen gewisseld voor respectievelijk Said Ezafzafi en Sezer Koycu. Eerstgnoemden konden terugzien op een prima partij. Laatstgenoemden vielen goed in.
Maar goed waar waren we gebleven? Oh ja, met scoren natuurlijk, want dat diende uiteraard gewoon door te gaan, nietwaar? Dat ging verder in de 73ste minuut. Beumer zette weer eens voor, Mehmet Uludag dwong de keeper tot een redding, maar El Bouchehati stond vervolgens klaar om de bal simpel in te koppen, 6-0. Zes minuten later ging Uludag in het penalty-gebied over de knie en weer ging de bal op de stip. Het “slachtoffer” nam ‘m zelf onberispelijk, 7-0. In de laatste fase van de eenzijdige wedstrijd smoorden veel schoten in de massaal opgetrokken groenwitte muur. Er was bijna geen doorkomen meer aan, want vrijwel alle Zevenaren stonden, zaten of lagen voor hun goal. Kort voor tijd mocht Yesiloz dan toch nummer acht aantekenen door een fout van de keeper af te straffen. De negende bleef uit, omdat de goalie in de laatste seconde nog een kopbal van Uludag via de lat uit zijn doel tikte. De arme jongen zal het laatste fluitsignaal als muziek in de oren hebben geklonken.
En ja, dan sta je daar op zondagmiddag met vijf gewonnen wedstrijden en 29 voor en vier tegen. Opgetogen spelers en staf, die Uludag toezingen vanwege zijn 22ste verjaardag en supporters die nauwelijks kunnen geloven wat ze zien de laatste weken.
Trainer Ron Wassink was uiteraard een tevreden mens. Hij complimenteerde zijn mannen uitvoerig vanwege de altijd voetballende oplossingen.
Zondag geen competitie, maar thuis om 13.00 uur een oefenwedstrijd tegen vijfdeklasser Go Ahead uit Deventer. De zondag daarna wacht concurrent Loo.
Cees Seevinck.