er had er best eentje in gemogen hoor.....
Mij betrap je niet makkelijk op (stevige) kritiek op Be Quick 1. Talent en kwaliteit (of juist niet) zijn niet altijd objectieve parameters. Toeschouwers en supporters willen graag vermaakt worden en het liefst met goals en punten. Soms lukt dat beter dan een andere keer, het zij zo. De beste stuurlui staan al meer dan een eeuw langs de kant, maar wat we zondag te zien kregen in Arnhem was –op zijn zachts gezegd- niet fraai. Nul nul tegen een ploeg die bij aanvang er al 88 om de oren had gekregen staat slecht op je voetbal-cv. Hadden we dan geen kansen? Kansen, vraagt u? Op een gegeven moment ben ik gestopt met tellen.
Nadat de “pupil van de week” (binnenkort gerechtigd om naar dansen voor bejaarden te gaan…; mooi lobje trouwens) al zwaaiend naar de kant was gerend, kon het beginnen. De rekenaars onder ons hadden allerlei scenario’s door geworsteld om nog voor de nacompetitie uit te kunnen komen. Knap werk, daar niet van, maar ook van een hoog utopia-gehalte. We zouden wel erg veel moeten scoren op twee zondagen en de hulp moeten krijgen van andere clubs. Toch leek het er meteen in het begin op dat de selectie ook had zitten rekenen. Eendracht werd overlopen en na een minuut of vijf had het al zomaar 0-3 kunnen staan, maar wat we aanschouwden was de opmaat tot de rest van de wedstrijd: Net niet scherp genoeg en een beetje pech. De thuisclub, die de puntjes nog hard nodig had/heeft, rechtte echter de rug en ontworstelde zich aan de druk. Zo zelfs dat Kevin Beekman zijn kwaliteiten in de achtste minuut moest aanspreken om een achterstand te voorkomen. Dat ontging echter de meeste Arnhemse aanhangers, want die verkozen de bar boven de wedstrijd. In het eerste half waren er nog wel kansjes voor Be Quick, waarvan de grootste voor Jillert van Berkel was, maar de keeper tikte de bal knap over de lat. Of het nou aan het veld lag of het gebrek aan noodzaak om er nog wat van te maken, maar hoe dan ook: goed was het niet en met name de passing bleef onder de maat. Guido van der Gouw was eigenlijk de enige die zijn niveau haalde. Kort voor de pauze waren er nog mogelijkheden voor Jasper Emmers en Kay Heezen. Het bleef echter 0-0.
Blijkbaar hadden trainers Ron Wassink en Dick van Hardeveld in de kleedkamer een oud-Hollands gesprek gevoerd met de spelers, want Edwin Beumer en Jillert kregen meteen in het tweede bedrijf opgelegde kansen, maar opnieuw ging de bal er niet in. Het nieuwe ritme werd echter verstoord door een reeks van blessurebehandelingen. In de 69ste minuut raakte Edwin de paal en bleef het bij het bekende beeld van kansen missen. Opvallend was ook de lawine aan buitenspelgevallen aan onze kant. Jawel, de Eendracht-grensrechter is niet de uitvinder van het begrip onpartijdigheid, maar het voert te ver om hem alleen daar de schuld van te geven. Voorin stapten we veel te vaak in de val, hoewel ik betwijfel of dat een bewuste tactiek van Eendracht was. Ik vermoed van niet, dus dat maakt het allemaal nog een tikkie suffer.
De thuisclub zag het geknoei van Be Quick een tijdje lijdzaam aan en toen beseften zij dat een beetje brutaliteit wellicht nog tot een winnende treffer kon leiden. Brutaliteit was het, want voetbal zat er bij hen ook nauwelijks in. Ze kregen toch wat kansen en de achterhoede kreeg het een paar keer knap benauwd. Op de valreep knalde Edwin nog net over, maar toen klonk uiteindelijk het verlossende slotsignaal, waarmee we allemaal wakker werden geschud en wisten dat dit geen middagje van klantenbinding was geworden.
Je hoeft geen biologie-leraar te zijn om te weten dat sprinkhanen niet gedijen op kunstgras. Volgende week de laatste wedstrijd tegen een club die Sprinkhanen heet (hoe kom je erop, zou je zeggen, maar in Zwitserland heb je ook Grasshoppers, nietwaar?). Ik zou willen zeggen, heren, grijp de kans om een mooi slot aan het seizoen te geven. Als we dan 20% van de kansen die we afgelopen zondag kregen benutten, dan wordt het leuk en mag dat gezien worden als een blijk van dank aan de supporters die jullie altijd door dik en dun steunen. Onthoud die laatste zin!
Cees Seevinck.