De door het Bestuur georganiseerde informatie-avond op dinsdag 10 november bracht zo’n dertig kaderleden en vrijwilligers naar ons clubhuis.
Het leeuwendeel werd gevormd door de alom bekende Be Quickers, aangevuld door (wel) gemotiveerde “nieuwelingen”.
Voorzitter Bart van Osch ging in zijn voorwoord in op de bedoeling van deze avond en stipuleerde de ontstane en te verwachten problematiek met betrekking tot het tekort aan medewerkers en vrijwilligers.
Hij voerde onder meer aan dat te veel beleidsmakers ook uitvoerende taken voor hun kiezen krijgen en dat dat een zeer ongewenste situatie is, die bij menigeen het heilig vuur dreigt te doen doven.
Hierna nam Ton Peters het over en staand bij een flip-over vroeg hij de aanwezigen aan te geven waar volgens hen de knelpunten, aan te brengen verbeteringen en oplossingen liggen.
Dit is niet de plek om alles in détail weer te geven, maar een paar Grootste Gemene Delers zijn wel te benoemen.
Zo is er zo langzamerhand aan de accommodatie wel het nodige te verbeteren, maar veelvuldig kwamen zaken als “eilandjescultuur”, (gebrek aan) communicatie, gastheerschap en nazorg aan de orde.
Als Be Quick zegt in te zetten op de Jeugd, dan moet dat in de praktijk ook duidelijk zijn en worden.
Te vaak krijgen sommige spelertjes en hun ouders het gevoel dat ze er maar een beetje bij hangen.
De club dient bijvoorbeeld op de zaterdag gastheren en/of –dames aan te stellen, die als taak hebben die rol met verve te bekleden.
Uitleg geven over bepaalde zaken, ouders (meer) betrekken bij het reilen en zeilen, kortom een warm bad bieden.
Ouder en kind moeten niet alleen komen voor het voetbal (kijken), maar ook een sociale aanleiding vinden in het bezoek aan ons complex..
Deze avond bracht het nodige aan de orde, waar zeer serieus naar moet worden gekeken.
Er zit potentie in de vereniging, maar blijkbaar is de aansturing en het beleid op diverse punten tekort geschoten.
Dat is jammer, maar geen ramp in die zin dat de er nu concreet kan worden gewerkt aan de verbeterpunten.
Verbeterpunten die tot dan sterk onbelicht zijn gebleven, hetgeen dan misschien wel weer ligt aan de genoemde “eilandjescultuur”.
Ondanks de terechte kritiek hier en daar, was het een nuttige bijeenkomst die tot nadenken en handelen stemt.
Cees Seevinck.