Jaren geleden alweer werd ik door een mede-supporter afgeschetst als een gekooide tijger. Als het spannend was of werd kon men mij achter het doel van de tegenstander inderdaad heen en weer zien lopen. Niet in staat om te blijven staan. En ja, hier en daar heb ik een greppeltje ge-ijsbeerd. Eigenlijk was ik die gekke gewoonte alweer een tijdje kwijt, want in de afgelopen jaren viel er niet zo veel te tijgeren of ijsberen. Maar afgelopen zondag bij Sprinkhanen-Be Quick kreeg ik het ineens weer te pakken. Het sloop erin en daar was ook wel een reden voor. Be Quick stond voor 0-1, 0-2 een paar minuten voor tijd, maar iets in mij was er nog steeds niet gerust op. Ja, natuurlijk stond ik als een puber te juichen toen Said Yesiloz die tweede maakte en ja, toen was de overwinning wel binnen, …dacht ik. Maar tegen dit soort tegenstanders? In mijn wedstrijdverslag schrijf ik over mijn wens om de klok vijf minuten vooruit te kunnen draaien. Helaas kon ik dat uiteraard niet, maar bij het laatste fluitsignaal was het 2-2. Mijn hemel, wat heb ik de rest van de zondag gebaald en doe dat nog steeds. Ja, ja, Be Quick hield voornamelijk tegen, maar een 0-2 voorsprong nog uit handen geven in de laatste minuten staat garant voor overtollig maagzuur. Volgende week uit naar GVA. Nummer twee. Een sleutelduel en een uitnodiging aan u allen om mee te gaan. Tegen Sprinkhanen waren er al veel supporters, maar daar kunnen er nog wel een paar bij. Busje(s) huren, Vrienden van Be Quick?
Als Feyenoord-supporter werd ik afgelopen week ook niet verwend. Heb me kapot zitten ergeren aan het optreden tegen Go Ahead Eagles. Je hoeft daar niet met 0-4 te winnen, maar een solide 0-2 mag je toch verwachten? Maar het was zo slap en zonder inspiratie. Zelfs “routinier” Ron Vlaar bakte er werkelijk niets van. Na die 1-0 achterstand was er in mijn ogen nog niets aan de hand en bij de 2-0 had ik nog steeds de (ijdele) hoop dat daarna de zaken recht gezet zouden worden. Maar niets van dat alles. Het bleef stroperig en slap. GAE won verdiend en tijdens het kijken vroeg ik me af, waarom die ploeg zo laag staat? Afgelopen zondag kwam daar die ketser van 6-0 tegen Groningen overheen. Dan vraag ik me af, wat speelt er zich af in zo’n ploeg? Tegen Go Ahead werd de middelmatige Biseswar gewisseld en dat mannetje gaat dan meteen richting kleedkamer. Als coach had ik hem persoonlijk, desnoods in zijn blote kont, weer naar de bank gesleurd. Ben jij helemaal gek geworden? Je speelt als een dweil, bent eindeloos geblesseerd, verdient een vermogen en dan ga je hier een beetje de beledigde meneer uithangen? Zitten mafkees! Kunnen onze trainers met hun diploma Coach Betaald Voetbal dit soort engerds wel aan? Durven ze die gastjes wel op hun flikker te geven? Of wordt hen dan van bovenaf kapitaalvernietiging verweten? Feit in dit specifieke geval is dat Feyenoord na de zeperd in Deventer niets maar dan ook niets geleerd bleek te hebben. Het was nul komma nul tegen Groningen en blijft dat zo, dan zie ik Ronald Koeman binnenkort alweer de zoveelste club voortijdig verlaten.
Maar ook bij Ajax is het hommeles. Afgezien van de forse achterstand op AZ, blijft de club maar negatief in het nieuws komen met dat interne gelazer. In principe sta ik achter de standpunten van Johan Cruyff. Hij wil de nadruk leggen op een puur voetbalgerichte aanpak, maar om welke reden dan ook krijgt hij daar steeds weer kritiek op van mensen die juist niet uit de voetballerij komen. Maar zo zoetjes aan, krijg ik ook een beetje tabak van Cruyff. Natuurlijk, hij weet zich gesteund door De Telegraaf en Voetbal International en dan voelt natuurlijk best lekker, maar wat is nou zijn echte drijfveer? Is het zijn liefde voor Ajax? Of is het de liefde voor zichzelf? Als er altijd gelazer komt bij de club op het moment dat jij je ergens mee gaat bemoeien en Ajax dan week in week uit negatief in het nieuws komt, dan kun je je afvragen of je dan maar beter lekker in Barcelona moet blijven, waar je wel zonder enige discussie wordt erkend als goeroe. Cruyff geeft alleen maar ontwijkende antwoorden op heel normale vragen en geeft im- en expliciet aan dat het probleem bij “hunnie” zit. Hun willen niet, hun kunnen niet en hun weten niet beter. Stop maar dat partijtje Stratego. Lijkt me beter.
Deze week wordt FC Twente-speler Douglas Nederlander. En dan gaat –misschien- de KNVB bij de UEFA dispensatie aanvragen om hem op te stellen in Oranje. Dat zou ik een jaar of twee geleden een prima idee hebben gevonden, maar heden ten dage? Mwahhh. Goed vind ik hem momenteel allerminst, eerder slecht. Traag, slordig. Geen zekerheidje althans. Misschien dat zijn nieuwe paspoort en uitzicht op het EK 2012 positieve impulsen geeft, maar ik heb mijn twijfels.
Voetbal International heeft de Televizier-Ring gewonnen, omdat “de kijkers” dat vonden. Het won van –ik gok nu even- The Voice of Holland, of zoiets. Dat trekt meer kijkers, want daarvoor leven we in Nederland. Maar die prijs voor VI, vonden veel kenners, was een schande. En dat lieten ze in woord en geschrift graag weten. Van die betweterige engerds. Zij die menen dat Marco Borsato in een programma sowieso al een reden is om een prijs te krijgen. Marco Borsato! Marco Borsato, die mij zo’n groot plezier deed om een poliep op zijn stembanden te ontwikkelen, waardoor hij maandenlang niet mocht zingen. Die, als ik hem op tv zie, meteen een associatie met de Golden Retiever van mijn buurman krijg. En dan schijnen er nog zo’n stelletje wannabees in dat programma te zitten. Ik weet het niet zeker, maar het zou me niet verbazen als er wereldsterren van het kaliber Nick en Simon, Guus Meeuwis of de drie J’s in zitten. En dat soort clowns zou volgens de alwetende élite dan meer recht hebben op die prijs dan VI? Kom op, zeg. VI is ook geen kandidaat voor een plaats in de UNESCO-encyclopedie, maar daar stemden de meeste mensen op. Nou ja, dan is het toch duidelijk.
Hoor tijdens dit stukje maken weer het laatste nieuw over Mauro. U weet wel, dat jongetje dat terug zou moeten naar Angola. Volgens de wetten en regels geaccordeerd door de Tweede en Eerste Kamer. Maar ja, nu heeft hij een gezicht gekregen. Is en was te zien in alle media. Ja, best zielig hoor terug te moeten naar Angola met een Limburgs accent en een MBO-diploma, maar het gekonkel en gedraai binnen de politiek in het algemeen en het CDA in het bijzonder geeft toch te denken. Het ergste vind ik de schijnheiligheid. Net doen of je je het lot van dat mannetje aantrekt, terwijl de meerderheid dat geen zak kan schelen. Het gaat er om er partijpolitiek ongeschonden uit te komen. Dat maakt dat het zo vunzig. Hij zal wel mogen blijven en dan komen die andere honderden Mauro’s ook uit de kast. Dat worden nog lastige vergaderingen. En alle donders, je zou het bijna vergeten, we zitten ook nog met de Euro-crisis. Wat een gedoe allemaal.
Het is herfst. En wintertijd. Aan het eind van de middag, nu rond half zes, kan ik met mijn boek al naar binnen. Dan is het donker. Sommige mensen vinden dat knus en gezellig. Ik ook, maar alleen rond de Kerstdagen. Verder voor de rest vind ik het niks. Ben een buitenmens. Mijn eega kijkt frequent televisie en hoewel ik mijn heil in een ander deel van de woonkamer kan zoeken waar ik dat ding niet zie, hoor ik ‘m wel. Dat is mijn lot de komende maanden, net als die tweehonderduizend kaarsen en waxine-lichtjes. Heb trouwens net wel zuurkool met zo’n ongezonde klomp Duitse Eisbein gehad. Dat dan weer wel.
Morgen er om zeven uur uit. Ook donker. Maar op pad met de vrouwen uit mijn hockey-team. Naar Doetinchem, altijd lastig. Maar het zijn leuke wijven, je kunt er mee lachen. Echt hockeyen kunnen ze niet en dat gaat ook niet meer lukken gezien de gemiddelde leeftijd van vijftig, maar ze staan vol in het leven en na afloop wacht er weer een heerlijke lunch met een glaasje droge witte. Ach, zo slecht is het leven ook weer niet, ondanks de wintertijd.
Cees Seevinck.