Maandagmorgen 14 februari. De net aangeschafte, vrij nieuwe cabrio van mijn eega mag voor de tweede keer terug naar de garage. Het ding rookt als de voormalige Hoogovens en rijdt niet zoals je van een Volvo mag verwachten. Weer terug voor de ochtendkrant en daar is de monteur voor de kaduke vaatwasser. Dan ingrijpen in de tuin. Daar hangt een eekhoorn aan het stuk kaas dat voor de koolmezen bedoeld is en hij knaagt aan het plastic laagje; dat is niet goed voor het beest. Nou heb ik een beetje schijt aan al die vogels. Ja, ik voer ze brood en andere zaken, want tenslotte maken ze straks weer een hoop leuk geluid. Zingen noemen we dat, maar het is gewoon “lazer op uit mijn wijk”, maar dat terzijde. Die stomme vogels dus. Er liggen –bijvoorbeeld- een stuk of drie aan kleine stukjes getrokken stopverf. Pardon, ik bedoel brood van de supermarkt, want het wordt verkocht als brood, maar dat is het natuurlijk niet. Als je het morgen koopt is het op Tweede Kerstdag nog vers en voedzaam, dus waar hebben we het over. Maar goed, er ligt voldoende “brood” voor een heel weeshuis aan koolmezen en merels. Als er veel sneeuw ligt, zoals laatst, of het heeft hard gevroren dan komen de meeuwen van het Twentekanaal bij het eerste licht als een soort Kamikaze-piloten je tuin in en is het voer in no time weg. Ze schrokken het naar binnen. Snel en efficiënt. Die tuinvogels lopen elkaar echter alleen maar te sarren. Zit er eentje zich te vertillen een te grote brok, maar ziet naast zich de buurman hetzelfde doen, dan is er altijd wel één van de twee die dan het wegjagen van de ander belangrijker vindt dan zijn ontbijt. Waarop het spreekwoord “vechten er twee om een been, dan loopt de derde ermee heen” weer opgeld doet.
Vogels? Het zijn net mensen. Morgen er maar eens een paar taaie toffees neerleggen. Als de vogels ze niet willen, dan vreten die twee irritante katten van een buurvrouw verderop ze hopelijk op. Die lopen hier in mijn tuin met een air als waren ze van adel, maar poepen intussen wel alles vol. Ik kan ze maar niet te pakken krijgen. Nog niet. Zo’n Werther’s Echte blijft hopelijk halverwege steken en dan is dat ook weer klaar.
Inmiddels is de vaatwasser-monteur weer weg. D’r moet een nieuwe slang in en die heeft hij (natuurlijk) niet bij zich. Moet besteld worden. Duurt een paar dagen. Dan denk ik: Er hoeft toch geen boa constrictor in? Nou ja, weg is-ie. Dan maar de ochtendkranten. Wordt er gebeld. Staat er een dame van het hockey-team dat ik train en coach. Tantes tussen de 35 en 55 jaar. Ze kunnen er niet veel van, maar zijn hartstikke fanatiek. De opkomst is 99,9%. Zeg maar Zimbawiaans of Iraans bij de verkiezingen. Na afloop van trainingen en wedstrijden op dinsdagmorgen zijn er copieuze lunches, die je bijna nopen om rond twee uur even een dutje te doen. Ik knijp ze wel af, maar dat vinden ze voor 98,7% wel prettig. Madame X komt binnen (mijn vrouw werkt, maar dat is verder niet relevant…) en brengt mij namens het team een Valentijns-ontbijtmand. Gedicht erbij, dat staande wordt voorgedragen. Ik smelt. Veel gezonde dingen, want biologisch is een must na al die Chardonnais op dinsdag, maar ook een paar lekkere. X blijft een dik uur op visite. Kijk, zo kan het gaan op een druilerige maandagmorgen. Een achtbaan van emoties. De kranten heb ik nog slechts doorgebladerd.
--------
Wordt u ook zo doodziek van die radio- en TV-reclames? Zondagavond was er een aangrijpende film over het bombardement op Dresden op 13 februari 1945. RTL 7. Maar mijn hemel. Steeds maar weer die onderbrekingen. Dat domme geleuter. Vreselijk. Momenteel is er slechts één reclame die ik wel geestig vind. Wat ze me proberen aan te smeren weet ik zo 1 2 3 niet (dus daar heeft de marketing-goeroe gefaald), maat het gaat over drie schilders die in het huis van Johan Derksen bezig zijn. Zij doen Johan en René van der Gijp na en worden dan “betrapt”. Gewoon hartstikke leuk. Maar verder??? Van die schreeuwende imbeciel van Media markt (“Dit is mijn winkel”) tot aan mr. Muscle. Zóóó irritant! En dan, zowel op radio als tv, dat geleuter over natuurlijk, duurzaam, milieu-vriendelijk, CO2-verlagend, groen (brrrr) en als allerergste: Op = Op. Ze verleiden je om een Aziatische schoenendoos op vier wielen aan te schaffen omdat er geen bijtelling, BPM of wegenbelasting betaald hoeft te worden. Omdat-ie zo schoon is, 1 op 400 loopt en zelfs twee buitenspiegels heeft en geloof het of niet, vier wielen! Maar de beelden van het vehikel vliegen zo snel over je beeldscherm, dat je niet beseft dat het kreng zó lelijk is dat je je er overdag niet in durft te vertonen. Dondert niet. Hij is “groen” en let op: Op = Op.
Je wil zo’n goede film toch uitzitten en daarom heb je maar HP/De Tijd en VI binnen handbereik. Jammer en zonde van het geld en de tijd.
------------
Zondagavond daarvoor na Studio Voetbal nog even naar Match of the Day overgeschakeld, want daar zou vast nog wel even worden nagepraat over die omhaal van Wayne Rooney tegen stadgenoot City. Nou, dat klopte aardig. Volgens mij hadden ze tijdens dat duel iets van vijftig camera’s in het stadion staan, want de goal werd werkelijk vanuit elk denkbare positie belicht. Het was natuurlijk ook een schitterende treffer, die we nog menigmaal terug zullen zien. Maar de BBC ging nog verder: “Wasn’t it a shinner??”, vroeg men zich af. Met andere woorden: kreeg Rooney ‘m niet op zijn scheenbeen in plaats van op zijn wreef? En daar kwamen de vertraagde en uitvergrote beelden een paar keer voorbij. Deze gaven echter geen definitief uitsluitsel. Maar hoe zoiets dan geanalyseerd wordt… Het is nog maar eens gezegd; voetbal is de belangrijkste bijzaak ter wereld.
Voor Ronaldo (o.a. ex-PSV) zit het erop. De 34-jarige heeft besloten per direct bij Corinthians te stoppen. Nou lag hij de laatste jaren toch als stevig onder vuur. De man was natuurlijk al langer veel te dik voor de top, maar hij kon het blijkbaar niet opbrengen om te sonjabakkeren of te dokterfranken. Hij heeft de voetbalwereld veel kijkplezier geschonken, maar op de foto in de krant zie je dat het tijd was om conclusies te trekken. Het lijkt erop dat hij naast lekker eten ook een liefhebber van een drankje is. Nou ja, gelukkig staat het Braziliaanse carnaval voor de deur. Een mooi moment om dan maar te stoppen.
Elders op de site staat een stukje over de Heerenveen-clinic van aankomende maandag. Dat wordt een drukke boel op ons veld. Gelukkig hebben we weer vrijwilligers gevonden om op het veld en achter de bar de kar te trekken, want dit evenement is mooie reclame voor Be Quick. Hopelijk mogen we ook heel veel belangstellenden begroeten en de Zutphense Koerier komt om een stuk te maken. Kortom, prima PR voor ons.
Toch zou ik het op prijs stellen als ik een berichtje zou krijgen van nog een paar handen-uit-de-mouwen-stekers, welke natuurlijk ook (graag) ouders mogen zijn. Er zijn altijd wel een paar klusjes die we niet voorzien hebben. Daarom graag even mailen of bellen naar mij (c.seevinck@tele2.nl of 06 39 55 31 57).
Cees Seevinck.