Afgelopen zondagmorgen geen voetbal voor me. Vrouwlief na haar bezoek aan de sportschool kijkend naar mij als een kanariepiet op een stokje.
Ik zit in de tuin de zaterdagkrant te lezen, want daar was op die dag niet veel tijd voor geweest.
Rupsen en ander spul vallen uit de eikenbomen in mijn koffie, maar je kan eindelijk weer eens even buiten zitten.
Vrouw denkt: Ha, na zoveel maanden voetbal er maar weer eens getwee op uit en fluks wordt een fietsroute van een kilometer of vijftig uit de kast getoverd.
Banden opgepompt, flesje ice-tea en een appel in de fietstas en daar gaan we.
De eerste kilometers zonder jas, dan weer met jas en dan weer zonder.
Maar als de zon er is, dan is onze regio in zo’n meimaand een hemels spektakel.
Ook en vooral, omdat we na zoveel jaren toch weer op plekken kwamen die we niet kenden.
Veel boerderijen hebben hun koeien, varkens en koren ingeruild voor tenten en caravans, waar veelal gepensioneerde westerlingen proberen weer op adem te komen.
Ook zijn er hofstedes waar kunstenaars hun intrek hebben genomen. Doorgaans staan er in die tuinen roestige non-descripte sculpturen en granieten niets-dingen, waar meneer of mevrouw de kunstemaker vage kletskoekverhalen over vertellen en met € 4 entrée proberen het belang van hun gefrutsel te rechtvaardigen.
Leuk als je de dag door kunt komen met dat gehannes, maar zet het alsjeblieft op de deel of in je eigen woonkamer. Buiten is het gewoon landschapsvervuiling, net zo idioot als die zogenaamde verplichte kunstwerken die veel Nederlandse steden ontsieren en zo af en toe per ongeluk door de gemeentereinigingen worden afgevoerd naar de vuilnisbelt met al dat gejank van die gemankeerde Michelangelo’s tot gevolg.
Maar goed, na een lekkere lunch in het kuilterras bij de Hoofdige Boer in Almen, waar naast ons een gezelschap middelbare Duitsers opgetogen neerzonk in de wetenschap dat het gat al voor hen gegraven was, ging het terug naar Lochem.
Toch maar even Sparta-Excelsior opgezet. Niet steeds gekeken, want daarvoor was het niveau te laag, maar tenslotte wel de krankjorumme slotfase gezien.
De détails kent u. Een dolgedraaide Aad de Mos in de 88ste minuut na de gemiste penalty van Fernandez, en nog gekker na de 1-0 van Poepon een minuut of twee later en kort daarna van Himmelhochjauchzend naar zum Tode betrübt na de persoonlijke revanche van de strafschopmissser en de degradatie van Sparta.
Dat deed me denken aan de Champions League-finale van een paar jaar terug toen Manchester United Bayern in de blessuretijd van 1-0 op 1-2 zette en die knotsgekke en dramatische slotdag in de Bunsdesliga in, ik meen, eind jaren negentig toen Schalke 04 al lang en breed de titel vierde tot het moment dat op het scorebord in Gelsenkirchen ineens het bericht stond dat Bayern ver in de blessuretijd toch nog de goal had gemaakt die voldoende was voor de Meisterschaft.
Vreselijk die momenten van euforie en wanhoop in zo’n korte tijd. Dat moet je jaren van je leven kosten.
------------
Excelsior gaat het dus weer een jaartje proberen en Sparta zie ik voorlopig niet meer terugkomen.
Willem II redde het ten koste van Go Ahead Eagles, maar gaat waarschijnlijk een dezer dagen op de fles. En dan? Mogen de Deventernaren dan alsnog naar de Eredivsie?
We zullen het zien, maar een ding is duidelijk; het blijft voor heel veel BVO-clubs hangen en wurgen. Balanceren op de rand van de vulkaan.
Opmerkelijk was echter de sportbijlage van De Stentor op maandag 17 mei.
Nou is het geen geheim dat die krant elke scheet die bij GAE wordt gelaten een hoofdartikel waard vindt, maar nou maakten ze het wel heel erg bont.
Ik kan me voorstellen dat men extra ruimte had ingeruimd voor een eventuele promotie, maar na de overduidelijke afschminking in Tilburg vond ik die zes pagina’s of meer aandacht wel een beetje teveel van het goede.
Het ging in de meeste gevallen ook nog nergens over. Misschien is het voor de club en voor de lezer maar goed dat het geen Eredivisie is geworden. Een overdosis van wat dan ook is in de meeste gevallen dodelijk…
------------
Veel aandacht is er in- en extern voor het Univé Stad en Land Internationaal A-Jeugdtoernooi van 6-8 augustus.
Maar laten we onze andere jeugdtoernooien niet uitvlakken.
Elders op de site staat de nodige informatie over de aanstaande evenementen.
De toernooicommissie is er in geslaagd buitengewoon veel (aansprekende) clubs op drie achtereenvolgende zaterdagen naar ons complex te trekken.
Dat is een fikse klus geweest, die mede heeft geresulteerd in het vervaardigen van een speciaal programmaboekje dat er zeer fraai uitziet.
Voor de Duitse gasten zijn er pagina’s in hun moedertaal opgenomen en dat maakt het allemaal erg professioneel.
U kunt dit downloaden en zo uw komende zaterdagen vullen met lekker en goed voetbal.
------------
Ook op de Be Quick-site staat een (foto)verslag van het eerste Jo Witteveen-toernooi.
Daar is vrijwel allen maar positief nieuws over te melden, maar ik grijp mijn column toch even aan voor een ernstig kritiekpunt en gericht op een paar mannen.
Ik neem u even mee.
Je wordt gebeld door Joop Janssen, die je vraagt of je mee wilt spelen. Ja hoor, hartstikke leuk. Er komt vervolgens een schriftelijke uitnodiging overheen. Als je dan ineens niet meer kunt of plotsklaps geen zin meer hebt, dan…ja, dan bel of mail je dat even. Als je nog nooit iets zinnigs hebt georganiseerd en derhalve niet weet wat er komt kijken bij de organisatie van het een of ander of gewoon…nou ja, laat maar…dan doe je gewoon lekker niks en zadel je al die vrijwilligers gewoon op met een fors probleem wat op het laatste moment met veel passen en meten moet worden opgelost, hetgeen weer ten koste gaat van al die anderen die wel gewoon gekomen zijn.
Ik kan daar heel slecht tegen. Misschien is het gepast om alsnog even te reageren wat de reden van de plotselinge afwezigheid was? Maar eerlijk gezegd verwacht ik niet zoveel van zo’n verzoekje.
Beschaving zit in je en is niet te koop bij de Gamma, zelfs niet in de aanbieding.
Dat laat onverlet dat we volgend jaar gewoon doorgaan met de tweede aflevering.
Het was superleuk en de band met Be Quick is door velen weer stevig aangehaald.
Dank aan allemaal.
------------
In Europa zijn de beslissingen gevallen. Inter de dubbel, Bayern de dubbel, Chelsea de dubbel.
Een daverende verrassing in Turkije, een kantje-boord in Spanje, een overtuigend Olympique Marseille in Frankrijk.
Zaterdag de apothéose Inter-Bayern in de Champions League.
U weet dat ik een criticaster van van Gaal ben, maar nu ben ik toch voor hem.
Als ik me Inter voor de geest haal en dan vooral die verschrikkelijke José Mourinho, dan kan ik niet anders dan voor de Duitsers zijn.
Mourinho is ongetwijfeld een geniale veldheer, die in de allerbeste cattenaccio-traditie kan coachen, maar hij is zo verschrikkelijk!
Hij is, denk ik, altijd zo, terwijl Aloys het alleen voor de tv-camera’s is.
Of het wordt een draak van een partij of een hele leuke; er is geen tussenweg.
Enjoy!
Cees Seevinck.