Je kunt in dit verstedelijkte land als beton-omringde westerlingse loonslaaf al jaren naar dorpen als Voorst om een zaterdag gelukzalig tegen de zorgvuldig schoongeschrobte uiers van Clara IV aan te liggen. Het beest moet welhaast gedrogeerd zijn met een halve emmer brandewijn met suiker om zo’n gestresste manager met vluchtgevoelens richting de binnenlanden van Bolivia aan zijn borsten te dulden.
Men noemt het koe-knuffelen en is het onomstotelijke bewijs van de nakende ondergang van het zoveelste “Romeinse” Rijk van de mensheid.
Wellness-centra zijn er om elke hoek te vinden, je kunt voetzolen, vingerkootjes, oorlelletjes, jubeltenen, neusvleugels, hangbillen en kale kruinen in negorijen als Vlagtwedde en Sas van Gent laten kneden en strijken om daarmee weer volwaardig aan de jachterige maatschappij te kunnen deelnemen.
Je kunt na afloop weer jezelf zijn en van nature of natuurlijk of op = op en vanzelfsprekend duurzaam en milieubewust die burger zijn, die je zolang onderdrukt hebt.
Grijp in, zoals Postbus 51 propageert, als je vindt dat een (semi)overheidsdienaar onheus bejegend wordt.
Tsja, Postbus 51. Laten ze een bandje horen, waarop een keurig Algemeen Beschaafd Nederlands sprekende meneer wat onvriendelijks roept als “ik maak je dood, mannetje”.
Nou zal dat statistisch misschien een keer in de tien jaar wel eens voorkomen, maar we weten allemaal, al dan niet stiekem, dat zulke onwelvoeglijke zinnen doorgaans niet door wat hoger opgeleide medeburgers worden gebezigd.
Daarmee ontkracht je de toch al, traditioneel belachelijke boodschappen van dat overbodige bureautje en geef je jezelf het etiket van onnozel, laf en dom.
Maar, laat zien en horen dat je er (nog steeds) bent en omarm de jaarlijkse subsidies met een gracieuze buiging.
Pecunia non olet, oftewel: geld stinkt niet
Een bruggetje dan maar naar de ex-Advocaat van de Rode Duivel(s)?
Dickie, Dickie.
Wat moeten we daar nou toch weer van vinden?
Maakt van AZ in een paar maanden weer een lekker spelende ploeg. Haalde met Zenith Sint Peterburg de nationale titel en een Europese beker.
Is een beetje een snel aangebrande droogkoker, maar niet gek. Zeker niet als het om de centen gaat. Collega Aad de Mos is ook zo’n avonturier die het in Clondike (Alaska) in de 19de eeuw met het goud delven wel gered had.
Dickie: Zes ton op jaarbasis in België. Dan kun je bij de patattekes nog wel een extra klodder mayonaise bestellen. Maar met zes miljoen in Rusland laat je het frituur-kot links liggen en zwelg je bij het ontbijt al in de Beluga-kaviaar, die je wegspoelt met een Chateauneuf du Pape van 1967. En hou je op oudejaarsnacht ook nog wat over om Olga Lowina privé te laten optreden.
De Belgen kopten in de krant: “Kleine generaal; grote deserteur”. Ze hebben gelijk, temeer daar Dickie als verweer aangaf te gaan voor de grotere sportieve uitdaging.
Wat een walgelijk gezwam. Had gewoon gezegd dat je voor de poen koos. Lekker Hollands Plat, maar dat was tenminste eerlijk geweest.
Het is niet te hopen dat hij als laatste klus in Amerika aan de slag “moet”, want dan moet hij zijn voornaam fluks aanpassen. Dickie, lulletje.
---------------
Ik heb u al eens in het Be Quick Nieuws verteld van mijn ervaringen bij het Engelse voetbal.
Rondom de stadions poltitie-paarden die zo’n beetje twee keer zo groot zijn als de doorsnee-knol in een weiland bij u in de buurt.
Daarop en er omheen bobby’s die uitstralen dat er met hen niet te spotten valt.
Al die fucking zus en fucking zo roepende supporters weten dat bij het minste of geringste zij een enorme hengst voor hun kop krijgen en de komende jaren op zaterdagmiddag in hun flatje met fish and chips en een enkelband voor de tv kunnen kijken naar hun cluppie.
Duidelijkheid dus. Dankzij een strikte voetbalwet.
Niet in Nederland, natuurlijk. Daar wordt die concept-wet als een hete aardappel van het ene naar het andere politieke bord geschoven.
Hier kunnen would-be supporters naar hartelust een training verstoren of stoeptegels naar agenten gooien.
De autoriteiten weten doorgaans nauwkeurig om wie het gaat, maar steken geen poot uit. Dan krijg je de obligate Hoek van Holland-huilebalkerij en verwordt de KNVB-Bekerstrijd tot een geweldige farce, want welke schaakvariant je er ook op loslaat het wordt niet één keer rotzooi, maar twee keer.
Ik kan me daar ontzettend kwaad over maken.
Als zo’n pillen- en alcoholgedrogeerde gangster een tegel naar een ME’er gooit met de bedoeling om hem te verwonden of nog erger, dan ben ik van mening dat zo’n poging tot doodslag (moord?) vraagt om een adequate reactie.
Welke, vraagt u? Die weet ik wel, maar laat ik die hier maar niet opschrijven…
-------------
Mijn humeur is opperbest de laatste tijd. Lekker weer, de natuur wordt weer kleurrijk.
Al weer een keer buiten gegeten. De kopie van een jonge Brigitte Bardot bij mij in de buurt heeft de winterjas weer verruild voor de textiel die de Schepper voor haar heeft bedoeld. Ik heb allerlei gevogelte in de tuin en daarom ligt mijn buks binnen handbereik voor die twee rotkatten, die mijn territorium volschijten en loeren op een merel.
Not a worry in the world, zou je zeggen.
Maar aangezien deze wekelijkse column doorgaans over voetbal gaat en niet zelden wat zurig van aard, moet ik u tenslotte toch nog even meevoeren naar een bizar onderwerp.
Eenieder die voetbalt of gevoetbald heeft, kan zich wellicht die zondag nog wel herinneren dat de tegenstander kampioen kon worden of degraderen.
Vooraf wat besmuikt gemompel en aftasten van de gevoelens. En dan toch het hoge woord er maar uit: “Beetje kalm aan vandaag? Kratje bier of twee na afloop, okay?”.
En dan de leider in de kleedkamer. Met zo’n kop van “wat moet ik ermee?”. Want, de helft vind het prima en die andere gooit de kont tegen de krib.
Ik heb het een keer of drie meegemaakt en had er altijd moeite mee. Dat was in de tijd, lang geleden, dat ik op zondag nog wel eens een goal maakte. Ik kon me niet voorstellen dat je een minuut voor tijd bij 0-0 alleen voor de keeper de bal opzettelijk naast zou schieten.
In die situatie ben ik gelukkig nooit gekomen, maar weet nog wel dat mijn team begin jaren zeventig de titel aan Vorden “schonk” en dat ik in die nacht van zondag op maandag van hun clubhuis, via het kampioensfeest in De Herberg en een hooiberg met een blonde deerne katjelam thuis kwam en “gewoon” met mijn Kever.
Zelden zo’n leuk kampioenschap meegemaakt!
Verwerpelijk? Ja, maar ach gut.
Deze week echter (wie zonder zonde is werpe de eerste steen) hoor ik dan rond die bloedstollende titelstrijd in de Eredivisie weer zo’n raar verhaal.
Het schijnt van de KNVB te mogen dat je een club een aanmoedigingspremie toezegt als zij je concurrent verslaan.
Dus Ajax zou NAC geld mogen betalen als zij over veertien dagen FC Twente verslaan!
Nou weet ik niet of zij dat doen, maar dat is toch bizar, zoiets.
NAC heeft geen reden om de zaak te verkopen, want zij kunnen de play-offs nog bereiken. Maar stel dat de een of andere Bredase goochemerd kort voor tijd de bal in eigen doel kopt en daarmee de Tukkers de landstitel bezorgt dan heeft-ie vervolgens meer beveiliging nodig dan Koningin Beatrix en Barak Obama samen.
Nou is de afkorting KNVB bij mij de laatste week –om ongetwijfeld bekende redenen- toch een beetje een open zenuw, maar het geeft wel een beetje aan hoe de hazen daar lopen. Roelof Luinge zal het op dit punt redelijk met mij eens zijn.
-------------------
Arme Suze en Joop Janssen! In plaats van lekker bediend te worden op een warm Turks terras, stond Suus afgelopen zondag weer als vanouds ballen gehakt en warme worsten te verkopen.
Ja, die IJslandse vulkaan, he. Geen vliegverkeer in Noordwest-Europa.
Halen ze eerst al die inhalige spaarders, die voor een honderdste procent extra hun centen daar naartoe brachten het vel over de oren en trakteren ze ons vervolgens ook nog eens op die rommel.
Dat kost een paar centen. Sta je als reiziger muurvast op Schiphol en moet je noodgedwongen uitwijken naar een hotel in de buurt, gaan een heleboel horeca-ratten de prijzen van hun kamers ineens verdubbelen.
Zo laag bij de grond! Letterlijk en figuurlijk.
-----------------
Nog en paar losse flodders tot slot:
Yvonne Teunissen en Erik ter Burg hopen deze week de toernooisite te openen.
Op deze site staan de komende maanden allerlei wetenswaardigheden en actualiteiten. Zet de site bij uw Favorieten.
Ik heb € 25 in de portemonnee die binnenkort van u kan zijn. U kunt mij nog steeds mailen wie kampioen van Nederland wordt: c.seevinck@tele2.nl.
Staat zaterdag 15 mei al wel in uw agenda? Jo Witteveen-toernooi van de Club Be Quickers 35 tot 100. Wees welkom vanaf 15.00 uur.
Op mijn Lochemse sportschool word ik vaak aangesproken met jongeman. Dat doet me goed.
Nou las ik onlangs dat één op de vijf Lochemers 65+’er is.
Zou het dat zijn?
Cees Seevinck.