Nou heb ik zelf ruim dertig jaar in de financiële wereld rond gelopen en heb daardoor met lede ogen mogen aanschouwen hoe de ethiek daar de laatste jaren erodeerde, dus ik ga hier niet Dick Scheringa’s ondergang bejubelen of bewenen.
Ja, daar zijn producten en constructies verkocht die het daglicht niet konden verdragen, maar dat gebeurde ook bij andere financials en verzekeraars.
Bij DSB echter was de provisie-geilheid wel zo’n beetje het enige dat telde. Adviseurs met een vast basissalaris van € 1.500 per maand, konden met het in de maling nemen van klanten soms wel het tienvoudige opstrijken.
Verwerpelijk natuurlijk, maar hoe naïef moeten veel klanten ook niet geweest zijn, door bijvoorbeeld hypotheken te aanvaarden die soms wel zeven keer of meer van hun jaarinkomen waren.
Kortom, boontje komt om zijn loontje en wat rest zijn rokende puinhopen in Wognum en zeer wijde omgeving.
Gaat AZ hierdoor het Gebroeders Molenaar-scenario herhalen? Het zou zomaar kunnen.
Temeer bewijst dit soort overeenkomsten hoe link het is te gokken op één enkele suikeroom.
Ik las laatst in VI hoeveel grip Arabische, Russische en Amerikaanse investeerders inmiddels hebben op de Engelse clubs. Het is natuurlijk heel verleidelijk al die (olie- en gas)dollars te zien binnenkomen, maar wat gebeurt er als sjeik Ali Ben Zine ineens racepaarden leuker gaat vinden?
Nou kun je natuurlijk veel investeren in spelers en van alles en nog wat om naar de sterren te reiken, maar sommige zaken kun je niet beïnvloeden.
Ik kom met enige regelmaat in Engelse stadions en geloof me, het grote aantal politieagenten en stewards maakt het vrijwel onmogelijk om met voorwerpen een wedstrijd te verstoren.
En wie het toch lukt iets op het veld te gooien of er zelf maar een teen over de boarding te zetten, krijgt te maken met de Engelse voetbalwetten en die zijn Middeleeuws.
Dus hoe gaat het aflopen met het manneke dat er in slaagde met een skippybal Sunderland aan de 1-0 winst tegen Liverpool wist te helpen (Geen idee waar ik het over heb? Kijk op Youtube).
Hij kwam veelvuldig bij de BBC in beeld met een balkje over zijn ogen, alsof de veiligheidscamera’s de Yorkshire Ripper hadden gespot.
Volgens kenners was het doelpunt geldig (dood object), maar het is toch wel heel wrang dat je door zo’n incident een tegendoelpunt krijgt.
Engeland een beetje kennende is hier nog geen punt achter gezet en zal Little John wel naar een onbewoond eiland in de South Pacific worden gedeporteerd.
Zondagmorgen al weer vroeg naar Zutphen. Half negen. Geen kip op de weg. Hoewel, misschien geen kippen, maar wel weer de dagelijkse “oogst” aan doodgereden egels, allerhande vogels en konijnen. Soms een enkele kat. Zolang het nog rustig is zijn de kraaien druk aan het ontbijten en wachten doorgaans tot het laatste moment voordat ze geërgerd naar de berm huppen.
Onwillekeurig houd je er toch rekening mee dat er wel (weer) eens eentje te laat is, temeer daar ik me op dat tijdstip lekker niets aantrek van 60, 80 kilometer, dubbele of driedubbele doorgetrokken strepen en andere pesterige beperkingen.
Maar al turende naar die zwarte dames en heren, klapt er ineens een duif op mijn voorruit.
Ik ben meteen goed wakker en dit schrijvende vraag ik me af hoe uw reactie zal zijn. Die krijg ik vast niet, maar het zal wel negatief zijn. “Rij dan ook niet zo hard / het had ook een Dodo kunnen zijn en dan was je van de weg gevlogen / hopelijk een deuk in de ruit / etc.”.
Ik beken schuld, maar die zondagmorgen is eigenlijk nog het enige moment dat je even kunt doorrijden.
Van en naar Terwolde op zondagmiddag was ook weer hemeltergend. Flitspalen, drempels, wegversmallingen, flitsauto’s, tante Betje die rijdend op een rotonde stopt om mij voorrang te geven omdat ik van rechts kom…Ome Piet, die op een tweebaansweg gewoon gaat stilstaan om met moeder-de-vrouw te gaan overleggen of ze links- of rechtsaf moeten.
Mijn omgeving maant mij vaak tot kalmte: “Wind je toch niet zo op, het helpt toch niet”, zeggen ze. Maar ik kan er nog steeds niet tegen. Brrrrr.
Echter, maandagmorgen sloeg ik eindelijk weer eens vol goede moed de krant open.
Be Quick had gewonnen en dat is toch eigenlijk waar het om gaat.
Cees Seevinck.